Te laat

3Soms ben je zomaar te laat in het leven. Wij hadden dit jaar voor de kerstnachtviering in Hoogkarspel het koor Ooker met haar dirigent en inspirator Feico de Leeuw uitgenodigd.
Want wij wilden ook eens een wat opener en minder kerkelijke kerst presenteren aan de gemeenteleden en aan de mensen van het dorp. Wij willen de ramen en de deuren van de kerk opengooien naar de wereld. Want wij leven in die wereld en de kerk heeft zich te lang exclusief en afzijdig opgesteld.

Maar soms ben je zomaar te laat in het leven. Deze week kregen we bericht van Feico’s ziekte en overlijden.
Een begaafd musicus, een inspirator van veel zangers en amateurs/liefhebbers van muziek is niet meer. In het Westfriese valt een leegte die voorlopig niet gevuld kan worden.
En wat ingrijpend voor een koor en haar zangers om je dirigent op zo’n korte termijn en op deze manier te verliezen.

Soms ben je zomaar te laat in het leven, dan dacht je nog zo vaak, ik moet naar die en die toe. En dan is het soms zomaar te laat, dan is die ander te ziek om nog te bezoeken, of je hebt gewoon te lang gewacht. Dat zijn nu de dingen waar ik mij echt schuldig over kan voelen. Te laat komen, is iets wat ik niet kan hebben van mijzelf, omdat ik meestal zo op tijd probeer te zijn.

Afgelopen week nam mijn beste vriendin afscheid van haar werk op de Theologische Universiteit in Groningen met een geweldig symposium over ‘De lege plek. Spreken over God in de 21e eeuw’.
telaatWij zijn samen begonnen in Kampen met de theologiestudie en zij is de wetenschap ingerold. Wij kennen elkaar nu 41 jaar en hebben dikwijls tegen elkaar gezegd: laten wij onze lange vriendschap vieren! Maar mijn vriendin had het altijd druk, zoals zoveel wetenschappers, het lijkt een vak waarin je nooit klaar bent. Het kwam er niet van om zoals we de laatste jaren in de pen hadden, naar Barcelona te gaan. En gelukkig is zij in goede gezondheid nu met pensioen en heeft de tijd van deadlines en drukproeven achter zich. We hebben op de morgen na haar afscheid een concrete afspraak gemaakt om naar Barcelona te gaan in februari.

En nu ben ik toch zo blij dat wij niet te laat zijn!!!
Mijn levensmotto is: Stel niks uit wat je met de ander wilt doen, want het kan te laat zijn.

Ik wens jullie allemaal een mooie herfstmaand toe!

Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *