Vreemdelingen

n Hoogkarspel speelt een groep verzorgenden ‘De verhuizing’ over een demente moeder die door haar dochter naar het verpleegtehuis wordt gebracht. Een botsing van gevoelens, werelden, het ophouden van status en verlies ervan zijn zichtbaar aanwezig.
De groep brengt op een lichte wijze de hele problematiek voor het voetlicht en de zaal zit vol met mensen en met herkenning. Onverbloemd verkeren ‘vreemdelingen’ bij elkaar en raken aan elkaar gewend. De gedistingeerde moeder, die haar mooie kleren niet meer schoonhoudt tot groot verdriet van haar dochter en het schreeuwerige volkse vrouwmens kunnen niet meer zonder elkaar.
In Frankrijk woon ik even tussen mensen die ook als ‘vreemdelingen’ in een ander land wonen, Nederlanders, Engelsen en Duitsers en natuurlijk een heleboel Fransen….

vreemdelingenDe ontmoetingsplek van de ‘vreemdelingen’ is de ijssalon la Reine des Glaces van Saskia en Huub. Op woensdagmorgen, de marktdag, komt iedereen bij elkaar voor een kopje koffie en/of een (paar) heerlijke ijsjes van de vaardige hand van de ijsmaakster. De salon kent een bovenverdieping met een grote tafel en een bibliotheek waar je je kunt terugtrekken om bij te praten en waar je boeken kunt lezen, meenemen, alles vrijwillig en in goed vertrouwen. Je mag er ook boeken brengen als je over hebt.

De gesprekken gaan over het buitenleven, de gezondheid ( oh, the poor thing, she is so ill), wanneer je bent gekomen, hoe lang je blijft en wanneer je weer weggaat. De vreemdelingen komen graag omdat de sfeer goed is, Huub is altijd goedgehumeurd en vrolijk en Saskia is dikwijls in voor een gesprek. En het fijne is dat er Nederlands, Engels en Duits wordt gesproken. Het is een mix van een Amsterdams café, een aflevering van Coronation Street en de Kneipe om de hoek.

Een lange Engelsman in korte broek die wij vorig jaar ook al hebben gespot, blijkt de uitvinder van le racontage automatique. Onophoudelijk spreekt hij met vriendelijke blik en in een bijna onverstaanbare Engelse tongval. En ook hij wordt gehoord en verstaan. Vriendschappen ontstaan, bondjes gesmeed. De eigenaresse van de salon heeft paarden, kippen, katten en sinds gisteren ook varkens en zij weet al die nieuwbakken ‘boerderijdiereigenaren’ te helpen met hun vragen. Alle ‘vreemdelingen’ zijn welkom, met een hand, een omhelzing of een knipoog van haar mooie bruine ogen. Zo voel je je opeens minder vreemdeling in dat ruige boerenland van de Perigord Vert.

Ik bel met mijn zus, zij hebben uitslag gekregen van het neurogeriatrisch onderzoek van mijn zwager. De diagnose is beginnende dementie ten gevolge van Parkinson.
Ik besef dat hier het vreemdelingschap in mijn eigen familie is ingetreden. En de verwarring. En zoals ik bemerkte aan de mensen om mij heen die zondag tijdens de voorstelling wordt dat eens weer gewoon. Maar nu nog niet.

Als troost halen we een lekker ijsje en een lief gesprek over van alles en nog wat en we mogen morgen naar de varkentjes en het nieuwe huis komen kijken van la Reine des Glaces.
En als je zin krijgt in het mooie land en een lekker ijsje, ga dan naar Piégut-Pluviers je bent er welkom!

Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *