Wat een beeld!

Dozen vol met foto’s zijn er maandag door mijn handen gegaan, een goed bestede vrije dag. Het laatste staartje van de verhuizing bestond uit vijf grote archiefdozen met foto’s. De afspraak was, dat ik het voor eind januari zou uitzoeken. En dat is maar goed ook, want ik ben helemaal geen opruimer. Het liefst bewaar ik vooral!wateenbeeld
En opeens zondagavond kreeg ik de geest en zijn we doos voor doos systematisch door gaan nemen. En wat een goud heb je dan in handen. Alle mooie natuurfoto’s waarvan ik dikwijls al helemaal niet meer wist waar die mooie natuur was, zijn in een vuilniszak verdwenen.
Al de plaatjes met mensen riepen herinneringen op én omdat mijn vrouw en ik elkaar pas 2 ½ jaar kennen, heeft zij een historisch overzicht gekregen van mijn leven. Maar niet alleen zij kreeg dat beeld, ik zag mijn hele leven, van babyfoto’s af, aan mij voorbijgaan.
Lieve, mooie, verdrietige, grappige, leuke momenten kwamen terug in mijn geheugen en ook de gevoelens die daarbij horen.
Vooral veel en lekker eten want dat hoort erbij, gemiddeld maken mensen toch veel foto’s van gezellige etentjes. Foto’s van de kinderen, veel werksituaties, familiefoto’s, belangrijke en leuke Duif evenementen, vriendinnenweekends en zov oort. Er kwam geen einde aan….
Maar leuk dat het was en soms ook verdrietig tot tranen toe, want ik kan nog steeds niet met droge ogen kijken naar de vrolijke foto’s van mijn jong overleden broer en neef. Dus ook weer lekker even gehuild en dat is goed voor de emotionele huishouding, zo noem ik dat altijd maar.
En dan na zo’n 24 uur mijn leven doorgenomen te hebben, welt er een diep gevoel van dankbaarheid in mij op. Wat een mooi leven heb ik tot dusver geleid, ondanks ook het verdriet om veel en te vroeg verlies van dierbaren.
En ik kan over het geheel genomen met mildheid kijken naar relaties die minder goed zijn afgelopen, want tussen de foto’s zitten ook plaatjes van de goede tijden.
En ik heb stapels foto’s voor vriendinnen en kinderen er uit gehaald en zij worden er ook heel blij van.
Over het algemeen ben ik meer een vooruit-kijker dan een terug-kijker in het leven, maar de afgelopen dagen komen er allemaal herinneringen boven, de foto’s komen langs en de verhalen rollen er zo uit.
Het is alsof er een aantal laden open zijn getrokken, die nog veel meer bevatten, dan de eerste vertelling aan mijn vrouw.
Zo is opruimen veel meer dan alleen lekker ruimte maken in huis, er komt ook meer ruimte in je hoofd en alles komt langs, tijden van vloek en tijden van zegen. Ik kan het iedereen aanraden.

Ds.Marina
marinaslot@kpnmail.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *