Liturgie 12 juli 2015

Dit is de liturgie van de viering van 12 juli 2015: Liturgie 12 juli 2015

Liturgie van de viering van

de Protestantse Gemeente Hoogkarspel-Lutjebroek

op 12 juli 2015

Thema : Levensboom

boom

Voorganger: Ds. Marina Slot

Ouderling: Tineke Hupkens

Diaken: Marianne Soorsma

Organiste: Renee Campfens mmv zangduo Voces Feminé

 

 

Bij binnenkomst zingt Voces Feminé

Lied ‘Ombra mai fu’ uit het Largo van Handel

Welkom door ouderling
Goedemorgen gemeente van harte welkom in deze bijzondere viering waarin de Gedenkboom officieel in gebruik wordt genomen .Het thema van deze viering is de Levensboom

Welkom aan de nabestaanden van de dit jaar overleden gemeenteleden.
Welkom aan Voces Femine, Manny, Toos en Renee die met hun zang en orgelspel de viering muzikaal zullen opluisteren.
Welkom aan Isabel en Eelco van atelier Reudenroos, zij zijn de makers van het hele Liturgische Centrum. Zij hebben zo meegedacht en zulke goede adviezen gegeven. Toen de commissie met het idee kwam dat het centrum moest uitstralen, dat wij een open en transparante gemeente zijn, wist Eelco onze gedachten onmiddellijk om te zetten naar de realiteit en ziet u hier het resultaat.

Welkom aan Jaap Klasen die vanmorgen als penningmeester/adviseur verbonden, zal worden voor een periode van 4 jaar, aan de diaconie.

Voorganger vanmorgen is onze eigen ds. Marina Slot.
Na het aansteken van de kaarsen zingen we voor zover mogelijk staande lied 807 : 1,2 en 4.
Een mens te zijn op aarde na deze wereldtijd.
De kerkenraad wenst u een gezegende viering toe.

Openingslied (staande) 807:1,2 en 3

Opening

Wij zijn hier bij elkaar in de Naam van God die ons leven en liefde geeft,

en in de Naam van Jezus van Nazareth die onze vriend en broeder wil zijn,

en in de Naam van de Geest die in ons is en met ons om ons te troosten, te inspireren en ons te verbinden met elkaar, hier en nu en voor altijd, van generatie op generatie. Amen

Inleiding op de viering

Lieve mensen, we hebben een bijzondere viering vandaag, en we hebben gasten die speciaal gekomen voor dit ontroerende moment. We gaan vandaag onze herdenkingsboom inwijden, een boom waarvan op de bladeren de namen zijn gekalligrafeerd van hen die overleden zijn in de periode vanaf onze laatste viering van het Gedenken eind november tot nu toe. Familieleden van hen zijn aanwezig om erbij te zijn. Maar ook de makers van de boom Eelco en Isabel Reudenroos, zij kunnen met trots kijken naar hun werk.

Straks bij de inwijding zal ik nog meer vertellen over de de symboliek die uit de boom spreekt.

We zullen ook een nieuwe kracht bij de diaconie aan jullie voorstellen: Jaap Klasen wil als penningmeester en adviseur van de diaconie zijn steentje bijdragen aan het diaconale werk.

Hij wordt geen kerkenraadslid, want bij ons is de regel dat er geen echtparen in de kerkenraad zitten.

We hebben verscheidene kandidaten gepolst om diaken te worden, maar het is moeilijk om iemand te vinden, mensen zijn druk bezet of de gezondheid laat hen in de steek….

Dus we zijn blij dat Jaap wil helpen.

Het thema van vandaag is ‘Levensboom’, want dat is de boom die in ons midden staat.

We lezen een gedicht over een levensboom en een tekst uit het bijbelboek Spreuken over de wijsheid en de levensboom.

We zingen en we bidden, we worden stil en komen bij onszelf in dit uur in ons geliefde huis van God en mensen.

Inwijding van de herdenkingsboom

Voces Feminé zingt ‘Een vogel heeft geen zekerheid’

De inwijding

Een boom staat in de kerk, een boom waarvan de takken open staan, bijna handen zijn die dragen, omarmen, naar elkaar reiken.

Een boom waarvan de stam gegrondvest is in drie grote wortels, Geloof, Hoop en Liefde, de belangrijkste waarden van onze christelijke gemeenschap. De bladeren hebben de vorm van een wereldbol rond en open omdat wij als kerk open willen staan naar de wereld. En ook aan de buitenkant zitten takken want je hoeft geen lid van onze gemeente te zijn om hier te komen, iedereen is welkom, wie je ook bent, waar je vandaan komt.

Thema’s die speelden bij de groei van deze boom en die staan voor onze gemeente zijn:

-Samen – betrokkenheid

-Open, vrijzinnig, vrijheid

-Gekend weten – niet vergeten

-Respect

-De liefde leven & delen

-Rust en Vrede

-Licht in de wereld

-Op handen gedragen

-Parels in God’s hand

-Houvast

-Thuiskomen.

En alles is er in terug te vinden, dat is de kunst van de makers Eelco en Isabel.

Onze boom staat er en er hangen bladeren aan.

We hebben lang gesproken over hoe wij in deze kerk onze geliefde doden willen gedenken en nu hebben we een plek, een plek die getuigt van leven, een levensboom, want de mensen die hier op een blad geschreven staan, hebben hun leven in deze wereld geleefd. Ze zijn geboren, opgegroeid, zijn getrouwd en hebben gerouwd, ze hebben hard gewerkt en kinderen gekregen, ze hebben een plek verworven in de gemeenschap door wie ze waren.

Hun kinderen en kleinkinderen, hun vrienden en vriendinnen vertellen nog steeds verhalen over hen en over hun leven. Zo gaat het verhaal van hun leven door, zo geven ze ook door waar zij voor leefden en werkten. En we zijn blij dat er familieleden van hen aanwezig zijn bij de inwijding van deze herdenkingsboom

Inwijding

De namen die op de bladeren staan zijn van

Grietje Geersing-Visser, Gré

Tine Gorter-Langerijs

Cees Gorter

Jaap Pereboom

Corrie Troost

Gerrigje de Bruin-Chaudron, Gerrie

Wij denken in dankbaarheid en liefde aan hen en aan hun leven.

The Circle of Life van Elton John

Viering van het woord

Voces Feminé en wij zingen lied 547 : VF zingt couplet 1 en 6, wij couplet 3

1e Lezing LEVENSBOOM

Als je aan een boom zou vragen

“hé boom, sta jij graag alleen?”

Dan zou hij, denk ik, zeggen

“Geef mij maar boompjes om me heen”.

Zou je aan je vader vragen:

“Hé, vader, sta jij graag alleen?”

Dan zou hij, denk ik, zeggen:

“Geef mij maar mensen om me heen”.

Als je een boom zou vragen:

“Aan wie geef jij het leven door?”

Dan zou hij, denk ik, zeggen:

“Daar heb ik mijn takken voor”.

Zou je aan je moeder vragen:

“Aan wie  geef jij het leven door?”

Dan zou ze, denk ik zeggen:

“Ja, kijk, daar heb ik jou nou voor.”

Zou je aan je oma vragen:

“Jouw leven, waar komt  dat vandaan?”

Dan zou ze , denk ik, zeggen:

“Van oma’s die niet meer bestaan.”

Als bomen zijn als mensen:

geen van twee staat graag alleen.

In kinderen en takken:

zo groeit er leven om ons heen.

Jij, je vader en je moeder,

dat is een soort van levensboom.

Die tak een eindje verder,

dat is een tante of een oom.

Maar die opa’s en die oma’s,

die jaren terug gestorven zijn?

ja, kijk, ik zal maar zeggen:

dat zullen wel de wortels zijn.

Als je nu aan hen zou vragen:

“Hoe geef jij nu jouw leven door?”

Dan zouden zij, denk ik, zeggen:

“Ik ben nu één van die nieuwe wortels,

want die groeien ook steeds door!”   

Voces Feminé zingt het lied ‘Zal er ooit een dag van vrede zijn….’

 

2e Lezing Spreuken 3: 13-18

Gelukkig is een mens die wijsheid heeft gevonden,

een mens die inzicht wint.

Wijsheid levert meer op dan zilver,

geeft meer profijt dan goud,

is kostbaarder dan edelstenen.

Alles wat je ooit zou kunnen wensen

valt bij de wijsheid in het niet.

Met haar ene hand schenkt ze een lang leven,

eer en rijkdom geeft ze met haar andere hand.

Haar wegen zijn lieflijk,

haar paden vredig.

Ze is een levensboom voor wie haar omhelst,

wie haar omarmt mag zich gelukkig prijzen.

Lied 313: 1, 2 en 5

Overweging

Gisteren waren we op de 80e verjaardag van een goede vriend en collega. De groep van familie was niet zo groot, want hij was nakomertje in zijn gezin van herkomst en had al zijn broers en zusters al moeten begraven. Maar de volgende generatie was er wel, kinderen, kleinkinderen en vrienden en vriendinnen, mensen die met je meelopen op je levenspad. En ook werden benoemd zijn ouders en zij die overleden zijn, want op zo’n dag en de dagen ervoor trekken de mensen van weleer aan je voorbij.

De verhalen uit je jeugd zijn even weer heel actueel en levend.

Heel anders is het leven van mijn pleegdochter, zij is geadopteerd uit Sri Lanka door adoptie-ouders.

Zij kent haar biologische familie niet en weet ook niet waarom ze afgestaan is aan die witte mensen uit Nederland die haar en haar broer geen echt thuis hebben kunnen geven. Zij gaat op zoek naar haar wortels, en zij heeft mij en ook Marleen meegevraagd om te gaan naar Sri Lanka, benieuwd naar of ze ook broertjes of zusjes heeft.

Ook een beetje dubbel naar de biologische moeder want die heeft haar tenslotte ook afgestaan en waarom??

De levensboom en zoals Tycho zei donderdagavond, de stamboom van de een of de ander kan zo verschillend er uit zien.

Mijn vriend kan verhalen vertellen, mijn dochter tast in het duister en is op zoek naar licht in de duisternis van haar afkomst.

De levensboom heeft wortels en takken, een fundament in het verleden en een toekomst die groeit. En al die wortels staan voor hen die ons voorgingen, onze vaders en moeders, onze opa’s en oma’s, onze overgrootouders en daarvoor. Zij hebben de basis gelegd voor het leven dat wij nu leiden, in goede en in kwade dagen. Met blijdschap en verdriet. Het is goed om je wortels te leren kennen, om te weten wat de verlangens en gedachten van die vorige generatie waren, want als mens mag je op de schouders van je ouders gaan staan. Soms heb je een levensopdracht te vervullen die alles te maken heeft met vroeger. En dan is het goed om te weten, om te kennen.

Want de levenswijsheid van de ouderen en van de jongeren heeft allebei haar waarde.

De kennis van de ouderen is vaak gebaseerd op een leven dat anders is dan dat van de jongeren van nu.

Het kan je helpen om te horen wat de ouderen geleerd hebben, maar wat moeten we zelf eerst veel bijleren in het leven om de kennis die we meegekregen hebben te herijken.

Pas nu kan ik zeggen, dat mijn moeder zo gelijk had,

Maar toen ik jong was moest ik alles eerst zelf ontdekken, zelf doen, zelf butsen en deuken oplopen en builen vallen tot bloedens toe.

We zijn één lichaam, één geheel, ook al wil je het verleden en je ouders in de pubertijd het liefst achter je laten.

De levensboom geeft aan dat we niet alleen kunnen gaan door het leven. Een oud kerklied zegt: ‘Ga niet alleen door het leven, die last is je te zwaar.’

Je moet een plek hebben om te schuilen voor het onheil, om in de schaduw te kunnen kruipen voor de hete zon. Wat ben je zonder oma die zo’n mooie tuin had of die zulke lekkere koekjes, kniepertjes bakte en daarom oma Kniepertje werd genoemd. Wat is het kaal zonder opa die met je uit vissen ging of mee naar het voetbal of die je voorlas tot in het oneindige. En wat is het heerlijk om elkaar de mooie verhalen te vertellen over die tijd van toen, waarin je zo genoten hebt van elkaar.

Wat ben je zonder mensen om je heen? Niks toch…

En ook als je familie het niet kan zijn voor jou, dan is er altijd nog wel een andere boom die naast je staat en reikt naar jou. Die jouw boompje steunt en zich met jouw wortels wil verstrengelen.

De wijsheidsleraar die de Spreuken heeft gedicht, vergelijkt de levensboom met de wijsheid, met de innerlijke ontwikkeling die een mens maakt in zijn of haar leven. We hebben er donderdagavond over gesproken wat wij geleerd hebben aan en in het leven, welke levenswijsheid wij hebben opgedaan.

Het mooie is dat als je zo’n vraag stelt aan mensen, dat ze altijd diep bij zichzelf naar binnen gaan. Want dit is niet zomaar iets wat je vraagt.

En dan komt er van alles los, bv dat je niet zo in de dingen blijft hangen, dat je milder kan worden door het leven, dat alleen de liefde iets kan oplossen, dat je alleen, in je eentje geen steek verder komt,

dat niks in het leven hetzelfde is, dus dat je ook niet bang hoeft te zijn, dat situaties zich herhalen,

dat je in de nood je vrienden echt leert kennen….

Dat het van belang is om te genieten van het kleine, het kwetsbare in je leven, dat de zwaarte van het leven afhangt van hoe je ermee omgaat.

En velen benadrukten dat jonge kinderen ook heel veel levenswijsheid in zich dragen en niet alleen de ouderen.

Het blijkt dat we ons gemakkelijk kunnen vereenzelvigen met een boom, dat ons leven er op lijkt. Het planten van een stekje, een zaadje, het jonge groen van de jeugd, de tere wortels, de bladeren die groter worden, schaduw bieden, maar die ook weer omkrullen, verdorren en afvallen. Een levensloop in een notendop, The Circle of Life.

De boom is ook een getuige van ons leven.

We vragen onszelf wel eens af welke verhalen een oude boom kan vertellen, want wat heeft die veel eeuwen aan zich voorbij zien trekken.

In de Efteling staat er een sprookjesboom die verhalen vertelt, maar er zijn ook echte bomen die hun verhaal mogen vertellen.

In de Bijlmer heeft men ‘de boom die alles zag’, die de Bijlmerramp voor zich zag voltrekken en die tot monument gemaakt is, waar elk jaar de herdenking van de slachtoffers plaatsvindt.

Die boom vertelt in stilte haar verhaal en geeft troost door haar plek in de wijk onverstoorbaar, niet kapot te krijgen.

De levensboom is onbetaalbaar, niet te vergelijken met juwelen of goud. De wijsheid van het leven, de verhalen uit de tijd vormen ons leven en geven ons een handvat om door te gaan. Doorgaan, doorgroeien, de kracht van de natuur is het evenwicht, de balans die wij soms kwijt zijn.

Schuilen, opstaan en weer doorgaan, en dat is een houvast als je niet meer verder kan.

Een wellicht kan je ook kracht putten uit die stam waar je vandaan komt, uit de krachtige en lieve mensen die jou voortgebracht hebben.

In de wijsheid en de liefde die zij hadden te geven.

Omarm de wijsheid van de wereld en weet je verbonden met heden, verleden en toekomst, in liefde. Amen.

Voces Feminé zingt ‘Het rijk van God’

Stil gebed

Voorbeden

Marina

God van bevrijding,

als we verward zijn in onszelf,

niet uit de voeten kunnen met hoe we zijn,

als donkerte in ons omwoelt,

laat ons dan rust vinden in U.


Marianne

Aan uw genade vertrouwen wij ons toe,

onze broze hoop, ons kwetsbaar geloof,

de wankelheid van onze goede wil.

Wat verkeerd is gegaan in ons leven,

wij leggen het voor u neer.

waar wij tekortschieten in liefde en toewijding,

wij leggen het voor u neer.

Neem het op in uw barmhartigheid,

dat het ons niet neergedrukt houdt,

niet vastpint in het verleden,

een nieuw begin niet in de weg staat.

Marina

God van ontferming,

Gij hebt ons geschapen als uw evenbeeld,

gij hebt ons tot vrijheid geroepen,

leer ons vertrouwen dat wij niet vallen uit uw hand.

Zet ons op onze voeten, recht overeind,

bereid de weg van uw woord te gaan:

met al ons falen en ons gemis

in volharding uw toekomst tegemoet

Marianne

Goede God

Wees bij ons op onze weg door het leven.

Wij aarzelen en zoeken vaak.

Help ons de goede paden te gaan,

tot u en tot de ander.

Dat we U mogen volgen

in barmhartigheid.

Geef ons uw Geest als bondgenoot mee op pad,

opdat uw rijk van gerechtigheid en vrede

elke dag meer werkelijkheid moge zijn

Marina

Dankgebed

Barmhartige God,

Dank voor het leven dat U ons en de onzen hebt gegeven, over de verbondenheid en liefde waar wij samen van mogen genieten en genoten hebben.

Dank voor de wijsheid van ons mensen die elkaar aansteken met die bijzondere woorden.

Dat we in liefde elkaar mogen verrijken met de lessen die wij op onze levensweg hebben geleerd.

Dank voor hen die ons zijn voorgegaan, wij denken in dankbaarheid en liefde aan hen en vragen troost voor hen die rouwen en het gemis voelen van de leegte.

Onze Vader

Jaap Klasen wordt voorgesteld aan de gemeente als penningmeester/adviseur van de diaconie.

Aan hem wordt gevraagd: Beloof je geheim te houden wat je wordt toevertrouwd en beloof je je taak binnen de diaconie te vervullen overeenkomstig de orde van onze kerk?

Mededelingen

Volgende week zondag is erom 10.00 uur hier in Hoogkarspel een viering, voorganger is ds. Luuk van Loo.
De bloemen gaan als groet en bemoediging naar onze kosters Jos en Margreet, Jos is de afgelopen dinsdag jarig geweest en Margreet is a.s. dinsdag jarig.
We hadden ook Jaap Klasen een bos bloemen willen geven maar Loes en Jaap gaan dinsdag op vakantie en kunnen er dan niet van genieten.
Na hun vakantie krijgen zij een mooie bos bloemen.

De collecten hebben de volgende bestemming

1e collecte diaconie, de opbrengst gaat naar Stichting bootvluchtelingen.
2e collecte is voor de kerk.

Voor zij gaan collecteren zal Marianne Soorsma Eelco en Isabel bedanken voor hun meeleven, meedenken bij het tot stand komen van het Liturgisch Centrum. Het is ook de diaconie die dit project bekostigd heeft en dit aan de kerk hebben geschonken.

Marianne Soorsma bedankt Eelco en Isabel voor hun inzet

bedank gedenkboom

Marianne zal ons ook iets vertellen over het doel van de diaconale collecte voor de Stchting Bootvluchtelingen

Ons slotlied dat we voor zover mogelijk staan de zingen is:

Waar liefde ons mag leiden op de melodie van Wat de toekomst brengen moge.

Collectes voor kerk en diaconie, voor Kerk in Actie voor Bootvluchtelingen

Voces Feminé zingt For the Beauty of the earth

Slotlied (staande) ‘Waar de liefde ons mag leiden’

(op de wijs van ‘Wat de toekomst brenge moge’; tekst Sytze de Vries)

1 Waar de liefde ons mag leiden

als een lamp voor onze voet,

zal de hemel zich verblijden,

want God ziet en het is goed!

Kilte kan ons niet meer doden,

nooit sterft dan het licht voorgoed,

want de liefde blijft geboden

als een zomer zonnegloed.

2 Waar de liefde uit mag spreken

tussen al wat lokt en wenkt,

zal zij zelfs door stenen breken

als een bron die leven brengt.

Hol en hard kan zij nooit klinken,

zacht en zuiver is haar toon.

Liefde geeft zichzelf te drinken

en haar smaak is wonderschoon.

3 Waar wij van de liefde leven

hebben wij Gods stem verstaan.

In ons hart heeft Hij geschreven

hoe wij voor elkaar bestaan.

Liefde kiest in alle vrijheid,

liefde gaat een eigen gang,

leeft van louter overgave,

liefde duurt een leven lang.

Zegen voor jou

Op alle wegen die je gaat,

is er een hand die je kunt vastpakken

is er een arm om je schouder,

is er Eén die naast je staat.

Vertrouw, heb lief,

voel de kracht van de Eeuwige en Barmhartige,

die jou omringt met haar Tederheid,

die jou verwarmt met haar licht en liefde.

Ga moedig en blij op weg!

Amen

Gezongen Amen, amen, amen

*******************************************************************

U bent van harte uitgenodigd om na de viering elkaar te ontmoeten en even na te praten onder het genot van een kopje koffie of thee

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *