Liturgie 23 augustus 2015

Liturgie van de

Viering van de Startzondag van
de Protestantse Gemeentes van
Hoogkarspel-Lutjebroek en Westwoud
op 23 augustus 2015
Thema: Goede buren

Dag Buur
Mmv The Voice Company olv dirigent Robert Bakker
Voorganger: Ds. Marina Slot
Ouderling: Wouter Kunz
Diaken: Marianne Soorsma

Voorafgaand aan de viering zingt The Voice Company
buiten een Straussballade met de titel 15 jaar Voice Company en …..

Welkom

Openingslied (staande) 280: 1,2, 4 en 5
Opening (staande)
Wij zijn hier bij elkaar in de Naam van de Eeuwige en Barmhartige die liefde geeft en ons met elkaar verbindt en in de Naam van Jezus van Nazareth, onze broeder en bondgenoot die ons leerde wat waarlijk mensenleven is en in de Naam van de Geest die in ons en met ons is en ons troost en inspireert alle dagen van ons leven
Lied 793: 1 en 3
Inleiding op de viering
Wat een feest om bij elkaar te zijn, een volle kerk, koor muziek, allemaal lieve mensen bij elkaar en een mooi perspectief.
Wij geven vandaag een vliegende start aan ons nieuwe kerkelijk seizoen. Het programmaboekje is uit, alle activiteiten gaan weer draaien. En wij hebben er zin in!
Straks na de viering staat er ook nog veel te gebeuren, maar daarover later.
Wij hebben voor deze viering en het programma erna het landelijk thema van de Startzondag gekozen: Goede buren, omdat het ons aanspreekt hier in Hoogkarspel en Westwoud.
We willen een goede buur zijn naar zowel andere kerken als onze echte buren zoals de bewoners van het Noorderlandhuis en andere omwonenden en naar de samenleving.
We gooien vandaag de deuren en ramen van onze kerk open om te laten zien wat we hier met elkaar zijn en beleven. En we laten ieder die dat wil daarvan meegenieten. We geven vandaag muziek aan onze buren, vanmorgen heeft de Voice Company al buiten bij de kerk gezongen, straks doen ze dat weer
En ook het koor waarin Marianne Soorsma zit gaat zo op pad. Buiten op het plein bij het winkelcentrum, voor de bewoners van het Noorderlandhuis als ze gaan eten om 12 uur en daarna komen ze om half 1 bij ons in de kerk.
Daarom hebben we vandaag verhalen gekozen over buurschap, de lezing uit het 2e boek Koningen over de profeet Elisa die de weduwe van een profeet uit de schulden helpt met kostbare olie die blijft stromen.
En we lezen een gedicht van mij geliefde joodse dichteres Judith Herzberg met de titel ‘Iemand om aan te vertellen’
We zingen, we bidden, we luisteren naar de frisse en vrolijke muziek van de Voice Company en we breken en delen met elkaar brood en wijn, tekenen van leven en van samen.
Ik wens ons allen een mooi uur toe.

The Voice Company zingt Turning tables

Viering van het woord
1e Lezing uit 2 Koningen 4
Elisa helpt de weduwe van een profeet
De vrouw van één van de profeten vroeg hulp aan Elisa. Ze zei tegen hem: ‘U weet dat mijn man altijd veel eerbiedhad voor de Heer. Nu is hij gestorven, maar hij had nog schulden. En straks komt de man aan wie hij die schulden moest betalen. Die wil nu mijn twee kinderen meenemen als slaven.’
Elisa antwoordde: ‘Ik wil u graag helpen. Wat hebt u nog in huis?’ ‘Alleen nog maar een kruikje olijfolie,’ zei de vrouw. ‘Dat is alles.’
Toen zei Elisa: ‘U moet naar uw buren gaan en vragen of u van hen lege kruiken kunt lenen. Probeer er zo veel mogelijk te krijgen. Als u weer thuis bent, moet u de deur dichtdoen. Zorg dat alleen uw kinderen bij u zijn. Giet dan uw olie in die kruiken. Telkens als er één kruik vol is, moet u de volgende pakken.’

Het wonder van de olie
De vrouw deed wat Elisa zei. Toen ze weer thuis was, deed ze de deur achter zich dicht. Haar kinderen gaven haar steeds de lege kruiken aan, en dan goot zij de olie erin. Op het laatst waren alle kruiken vol. Toen ze haar zoon om de volgende kruik vroeg, zei die: ‘Er zijn geen lege kruiken meer.’ Daarna kwam er geen olie meer uit haar kruik.
De vrouw ging terug naar de profeet en vertelde hem wat er gebeurd was. Hij zei: ‘Verkoop die olijfolie, en betaal dan eerst uw schulden. Daarna kunt u de rest van het geld gebruiken om van te leven.’

We vullen de kruikjes met olie

Voice Company zing Tears in heaven

2e Lezing Gedicht Iemand om aan te vertellen Judith Herzberg
Het regent
en niemand om aan te vertellen
hoe nat ik ben.
Het regent en niemand
om aan te vertellen
dat mijn nieuwe schoenen
nu al lek zijn.
Jac, ik ben in een plas gestapt
en mijn schoenen zijn lek,
k ben nat, door en door.
Jac, en jij?

Hoe hard het regent?
Het regent heel hard.
Heel erg hard.
Harder dan ooit.

Overweging
Als wij hier aan elkaar gaan vertellen over goede buren dan komen de verhalen over alle lekkere verse groenten en fruit die je uit de tuin krijgt. Veel mensen hebben hun eigen bouwtje en laten de buurt daar lekker van meegenieten.

Natuurlijk zo net na de vakantie hebben de buren vaak op ons huis en haard gepast.
En goed, plantjes verzorgen, water geven, post opruimen en ordenen en als je dan thuis komt is alles prima in orde. Heerlijk en vaak staat er nog een kleinigheidje op tafel. Een bakje fruit of een bloemetje. Welkom voel je je weer in de buurt.
En wij, wij kijken vaak uit op vakantie naar een klein leuk kadootje voor de buren. Iets speciaals uit de streek waar we verblijven, een potje honing uit Denemarken of mosterd uit Zaandam, lekkere koekjes uit Frankrijk, noem maar op.
Gaat het om ‘het voor wat hoort wat’, neen dat niet, maar het is gewoon leuk om mensen die zo goed op je spullen passen even te verwennen met iets lekkers. Even weer een kopje koffie drinken met elkaar bijpraten.
Zo doen we dat hier, in zuidelijke en oosterse landen wordt je eerder op het eten gevraagd, fijn dat je er weer bent. Schuif aan en kom op krachten na de reis.
Als je zoals de weduwe uit het verhaal in de penarie zit, in de schulden en ze komen je kinderen afpakken om hen als slaven te verkopen, dan is het minder vrijblijvend. Dan zeg je niet, vandaag maar niet, morgen kan je komen.
Dat kennen wij ook, als onze buur alleen is, ziek is of hulpbehoevend, misschien wel in de war, als er problemen zijn in het gezin dan wordt er een groter beroep op je gedaan. Dan komt het aan op trouw en blijvende hulp, misschien wel mantelzorg.
En dan komt er misschien wel dankbaarheid terug, maar het is meer geven als nemen. Sommige mensen zijn daar er goed in: in geven. Dat is fijn voor de omgeving, maar het is ook fijn als iemand eens iets aanneemt van jou, of iets vraagt van jóu. Dat brengt evenwicht, balans in de verhouding.
Bij kinderen is het vaak zo, dat zij in hun jeugd veel krijgen van hun ouders, maar als de ouderdom komt en de gebreken, dan moeten zij er voor hun ouders zijn.
En dat is niet zo moeilijk als je aardige ouders hebt, maar als ze moeilijk zijn, kritisch, als het nooit goed genoeg is, dan sta je voor een grote opgaaf.

Laatst vroeg ik aan iemand om eens langs te gaan bij een buur, omdat ze ziek was. En ze zei: ze is gewoon niet aardig. Ik heb er moeite mee om naar haar toe te gaan.
Dan is het helemaal tof als je dan toch even langs wipt, al is het maar even en jezelf over de weerstand heen zet. Want waarom zijn mensen soms niet aardig?
Omdat ze eenzaam zijn, verdrietig, hun leed niet goed hebben kunnen verwerken en eigenlijk gewoon tegen de ander aan willen leunen, maar niet kunnen, niet durven.
Want vragen betekent overgave, je problemen delen met de ander, met de billen bloot, kwetsbaar durven zijn en dat valt niet mee, zeker voor de oudere generaties die hebben dat heel erg moeten leren. Maar ook niet als je jong bent, want dan moet alles toch goed gaan…..
De moeder van één van ons zegt wel eens als je haar belt: ik heb de hele dag nog niet gepraat, ik heb mijn stem nog niet gebruikt. En dat lees je ook in het gedicht van Judith Herzberg, want het gaat vaak niet om de grote en diepe gesprekken bij eenzaamheid, het gaat om even zeggen: “wat was het nat, ik ben nat, door en door.” Of “wat regent het hard, harder dan ooit.”
Even dat praatje bij de deur, je eigen stem weer horen, weten dat je mens bent onder de mensen.
De bankjes op de stoep waar je even bij de buur gaat zitten en even wat lieve woorden kunt opdoen.
Op de tv horen we vaak waar het mis gaat tussen buren, wanneer de rijdende rechter langs moet komen. En dat is ook een werkelijkheid, want er zijn soms mensen die niet combineren met elkaar.
Die niks van die ander snappen en daarom maar zeggen dat ie niet deugt.

Maar bij de vrouw uit het verhaal horen we dat de buren hun kruikjes gaven. Zonder oordeel, zonder er iets voor terug te willen. Ze zagen dat ze het nodig had. En wat een angst heb je als dreigt dat ze je kinderen afnemen, dat je ze voorgoed kwijtraakt.
Wat zal ze bang geweest zijn. En wat een serieuze reactie van de profeet Elisa om haar op deze manier te helpen: zorg dat alleen uw kinderen bij u zijn.
Zo waarborgt hij de veiligheid van de kinderen, maar het is ook van belang om het wonder niet op straat te gooien. Zoals we net (bij de kinderen) hebben gezien, de kruikjes werden met zorg vol geschonken uit de kostbare fles. En stel dat we nu nog meer kruiken hadden gehad, dan was er nog meer olie geschonken.
En natuurlijk zeggen de meesten van ons : zo ’n wonder gebeurt maar één keer en niet bij ons.
Ja, dat kan je denken, maar gebeuren er soms geen wonderen in ons leven zomaar, dat er rijkdom op je pad komt, dat er geestelijke rijkdom naar je toekomt, dat de liefde je bezoekt, dat de aandacht en de genegenheid niet van ophouden weten.
Het wonder voor de vrouw was niet alleen haar wonder, maar de hele buurt genoot mee, ze zagen dat het leed te stoppen is, dat de nood niet maar doorgaat, dat de wanhoop nooit de overhand mag hebben.
Dat wens je mensen toe ook nu, vluchtelingen, mensen zonder dak boven hun hoofd.
Voor een wonder zijn wel mensen nodig die je buur willen zijn, die meehelpen om met een klein kruikje olie, de oplossing te creëren van een gezinsdrama zoals we dat nu zouden noemen.
Wees erop bedacht dat je als buur kan helpen om een wonder te zijn voor je naasten, of dat je een wonder kan laten groeien in de buurt.
We kennen de verhalen over grote en kleine wonderen, als je ze maar wilt zien en horen.
Geef het wonder een kans!
Amen

The Voice Company zingt Dancing Queen
Viering van het delen

Tafelgebed (gezongen ) 390: 1, 2, 3, 4 en 5

Uitnodiging
Lief mens, je bent welkom aan de tafel om te vieren dat we met elkaar het leven mogen delen, het leven met haar vreugdevolle en verdrietige tijden. En dat doen we omdat iemand onze angst heeft verstaan en omdat wij in diepe nood altijd weten dat er een uitgestoken hand is.
Omdat wij weten dat er perspectief is van een leven in liefde en gemeenschap.
In die liefdevolle gemeenschap delen wij elke zondag, dus ook vandaag brood en wijn, tekenen van leven en van samen.
Komt want alles staat klaar.
Breken en delen

The Voice Company zingt Yesterday

Stil gebed

Voorbeden
Wij bidden voor hen die ziek zijn, hen die hulp nodig hebben, hen die rouwen om het verlies van een dierbare. Wij bidden voor mensen die eenzaam zijn en verlaten. Wij bidden voor onszelf dat we leren zien wat onze rol in ons buurtje is, onze opdracht van liefde in de kleine kring om ons heen, in onze straat en op ons dorp.
Wij bidden voor de familie van mevrouw van Bennekom, voor haar kinderen en kleinkinderen. Zij hebben Uw steun en kracht nodig in deze dagen, nu zij net hun lieve moeder en oma hebben moeten begraven. Geef hen liefde, kracht en saamhorigheid.

Voorbede voor de wereld Barmhartige en Liefdevolle, wij bidden voor een wereld die nog niet in vrede is. Wij bidden voor de burgers van Syrië en Jemen en voor allen die lijden onder geweld en uitzichtloze armoede.
Wij bidden voor hen die vluchten uit hun land om een beter leven te bereiken en die vaak teleurgesteld en vernederd worden in hun zoektocht naar nieuw leven. Wij bidden om hulp en steun, om respect voor hen die in den vreemde verkeren, dat wij ze mogen opnemen als waren het onze eigen kinderen.

Voorbede voor ons en voor de gemeenschap Ene en Onnoembare, wij bidden voor onze gemeente, voor eenheid in verscheidenheid, voor begrip en respect, voor aandacht en genegenheid. Dat onze ogen open mogen zijn voor elkaar, dat onze oren horen wat de ander zegt, dat wij allen onze plek innemen in dit mooie huis van God en mensen, waar de liefde wil wonen. Geef ons goede moed en goede wil om liefde in onszelf en in dit huis te laten wonen en om samen te zingen en te vieren dat wij er zijn met elkaar. Dat we begenadigde mensen zijn hoe kwetsbaar soms ook. Wij bidden voor ons allemaal, voor ieder persoonlijk en voor de gemeente als geheel. Geef ons vrede.

Dankgebed
Wij danken u voor leven en voor liefde van onze naasten, van onze geliefden, van onze kinderen en kleinkinderen, van onze buren of van degene die zo maar even langsloopt.
Wij danken voor wat ons gegeven is aan kennis en kunde, aan ervaring en wijsheid, waardoor we in de loop van ons leven andere keuzes durven te maken, meer te staan voor wat die profeet uit Nazareth ons geleerd heeft. Wij danken u voor vredeszoekers en liefdebrengers in de wereld. Ze zijn er en we steunen ze graag met onze stem en ons verlangen naar gerechtigheid en vrede, naar Liefde en Licht.

En wij bidden tot slot samen het gebed dat Jezus ons geleerd heeft.
Onze Vader die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome, uw wil geschiede,
gelijk in de hemel als ook op deze aarde.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden
gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
Leid ons niet in verzoeking,
maar verlos ons van de boze.
Want van U is het koninkrijk en de kracht
en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid.
Amen

Mededelingen en Collectes voor Stichting Merakel en voor de kerk

Slotlied 423 : 1, 2 en 3

Zegen voor jou
Op alle wegen die je gaat,
is er een hand die je kunt vastpakken
is er een arm om je schouder,
is er Eén die naast je staat.

Vertrouw, heb lief,
voel de kracht van de Eeuwige en Barmhartige,
die jou omringt met haar Tederheid,
die jou verwarmt met haar licht en liefde.
Ga moedig en blij op weg!

Gezongen Amen, amen, amen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *