Liturgie 22 november 2015

Liturgie van de Viering van het Gedenken

 

Protestantse Gemeente van Hoogkarspel-Lutjebroek 

 

op 22 november 2015

 

 22 november

 

 

 

Voorganger: Ds. Marina Slot

Ouderling: Tineke Hupkens

Diaken: Marianne Soorsma

Organist: Renee Campfens

Mmv Nieuwe Westfriese Cantorij olv Tineke Broers

 

Het koor zingt  If ye love me van Tallis

 

Welkom door ouderling

 

Zingen  Openingslied 283 : 1 en 2

                                                                                                               Opening (staande) Wij zijn hier bij elkaar in de Naam van de levende God die liefde heet

en in de Naam van Jezus van Nazareth die onze broeder en bondgenoot is

en van de Geest die waait waarheen zij wil en die ons troost en inspireert alle dagen van ons leven.

 

 

Lied 283 : 3, 4 en 5Inleiding op de viering

Wij gedenken vandaag met name onze dierbaren, onze vaders en moeders, onze mannen en vrouwen, onze broers en zusters, onze kinderen en kleinkinderen, onze opa’s en oma’s, onze tantes en ooms, onze vrienden en vriendinnen. Wij gedenken vandaag die van ons zijn heengegaan. Plotseling of na een lang ziekbed, helder van geest of verward en verduisterd van binnen.

We hebben allemaal de beelden, de filmpjes, de laatste woorden en blikken nog in ons. We staan stil bij onze geliefden. En dat is goed, daar is hier en nu tijd voor te midden van onze gemeenschap.

 

Na een hectische week hier in de kerk met de opvang van vele vluchtelingen en hun kinderen in onze kerk, mogen wij ook uitrusten, bijkomen van het werk, de organisatie en van de emotionele gesprekken en indrukken die  dit alles bij ons achter liet.

 

En dan heeft de wereld om ons heen, dichtbij in Parijs, verder weg in Mali te lijden onder vreselijk geweld. Ook hier zullen we aandacht aan besteden.

Maar belangrijk voor nu is aandacht voor onszelf en voor elkaar. Laten we naar elkaar kijken met liefde, laten wij elkaar de liefde van de Eeuwige en Barmhartige toezingen :

Ubi Caritas, Waar liefde is, daar is God.
De liefde van Christus heeft ons verenigd.
Laat ons juichen en blij zijn in Hem.
Laat ons de levende God vrezen
en met een oprecht hart liefhebben.

 

We zingen dit lied 2 keer op 2 verschillende melodieën omdat we in dit uur omarmd willen worden door de liefde.

 

Lied Ubi Caritas van  Joseph Gentry Stephens

 

 

Gedenken

Wij noemen de namen van hen die jaar zijn overleden:

 

Grietje Visser-Geersing op 26  november 2014

 

Tine Gorter- Langereis  op  23 januari  2015

 

Cees Gorter op 21 april 2015 

 

Jaap Pereboom op 28 januari  2015

 

Corrie Troost- de Vries op 29 januari 2015

 

Gerrigje de Bruin-Chaudron op 7 maart 2015

 

Bertha van Bennekom-van Noord op 18 augustus 2015

 

Grietje de Greeuw op 23 september 2015

 

 

Een kaars voor de slachtoffers van de aanslagen in Parijs

 

 

Ieder mag een licht aansteken voor een dierbare.                  Tijdens het aansteken van de lichten zingt het koor

Nada te Turbe, een lied van bemoediging

Laat niets je verontrusten, laat niets je bang maken.
Wie God kent, komt niets tekort. God alleen is genoeg.”

 

 

Viering van het woord

Lied om Geestkracht 838: 1, 2, 3 en 4

 

 

1e Lezing Gedicht Als je me mist               Wilma van Ophem

Als je me mist….

open dan stil je handen,

dan weet ik, ginds van ver,

dat jij me wenkt.

 

Dan laat ik, in jouw hart,

mij zachtjes landen,

ik zal er zijn

wanneer je aan me denkt.

 

Als je me mist…..

sluit, even dan, je ogen,

en fluister in gedachten,

zacht mijn naam

 

Dan zal ‘k, vanuit je hart,

jouw tranen drogen,

en luisterend zal ik

jouw stem verstaan.

 

 

Het koor zingt Ave Maria van Peter Josef Zwyssig

 

2e Lezing 2e Brief van Paulus aan de Gemeente van Korinthe : 1: 1- 11

Van Paulus, apostel van Christus Jezus door de wil van God, en van onze broeder Timoteüs.  Aan de gemeente van God in Korinte en aan alle heiligen in heel Achaje. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.

 

Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, de Vader die zich over ons ontfermt, de God die ons altijd troost en ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven. Zoals wij volop delen in het lijden van Christus, zo delen wij volop in de troost die God ons door Christus geeft. Ondervinden we tegenspoed, dan is het opdat u bemoedigd en gered wordt. Worden we bemoedigd, dan is het opdat u de moed krijgt te volharden in hetzelfde lijden als wij ondergaan. De hoop die wij voor u hebben is gegrond: we weten dat zoals u deelt in ons lijden, u ook deelt in de troost die ons gegeven wordt.

U moet weten, broeders en zusters, dat de tegenspoed die we in Asia hebben moeten doorstaan, uitzonderlijk groot was. We hadden het zwaar te verduren, zo zwaar dat het onze krachten te boven ging. We vreesden ernstig voor ons leven, we waren er zelfs zeker van dat het doodvonnis al over ons was uitgesproken. Maar juist dat liet ons beseffen dat we niet op onszelf moeten vertrouwen, maar alleen op de God die de doden opwekt, die ons heeft gered en ons opnieuw zal redden uit eenzelfde doodsgevaar. Op hem hebben we onze hoop gevestigd: hij zal ons altijd redden. En ook u bent ons tot steun door voor ons te bidden. Zo klinkt uit talloze monden de dankzegging voor de gunst die hij ons bewezen heeft.

 

 

Overweging

Wat kan een mooie brief, een fijn gesprek, een gedicht vol troost, samen bidden, de ziekenzegen je veel goed doen als je met familie en of vrienden aan het sterfbed van een geliefde staat. Wat kan het je tot steun zijn om het leven met alle verdriet wat er op je pad komt, te delen.

Wat een lijden maken wij mensen soms mee in ons mensenleven. En dat geldt voor ieder mens die hier op deze aardbodem rondwandelt. Soms denken we wel eens dat het aan een huis voorbij gaat, maar dat is niet zo. Vroeg of laat weten we dat de zinnen die Paulus in zijn brief uitspreekt ook voor ons van grote waarde kunnen zijn. Want lijden en troost horen bij elkaar, tegenspoed en bemoediging.

Als je in een gemeenschap leeft als die van Korinthe, of die van Hoogkarspel-Lutjebroek of Westwoud, dan hoef je niet alleen te lijden.

Onze Lieve Heer heeft veel kostgangers en er zijn altijd mensen die hulp kunnen bieden.

In de afgelopen week hebben we gemerkt dat de kwaliteiten in onze gemeente groot zijn, dat de kennis en ervaring om vluchtelingen taalles te geven aanwezig is. Dat er grote zin is om mensen een beetje ontspanning te geven met muziek, dat een maaltijd verbindend werkt tussen ons en mensen van ver, van Iran en Irak, van Afghanistan en Eritrea, maar ook mensen van kant en overkant. En dat de opvang van ontwrichte kinderen veel tijd en aandacht kost.

 

Maar ook jullie hier aanwezig in rouw en verdriet, in verlies en loslaten van je geliefde hebben er weet van. Zomaar staat er iemand op je stoep, de zorgvuldigheid van de mensen die vrijwillig waken, de zorgzame handen van de beroepskrachten in het Noorderlandhuis en Nicolaas of van Buurtzorg thuis.

En als er niet meer de hoop is op beterschap, als de zorg niet meer leidt naar beter worden maar naar het einde, zijn soms de woorden van een gebed en ziekenzegen het enige dat nog helpt om rustig heen te gaan.

De hoop van Paulus is op de God die redt uit doodsgevaar. Als je de verhalen hoorde van de vluchtelingen die vanuit Eritrea in een pick up truck door Libië zijn gereisd met de angst voor IS die Libië grotendeels in handen heeft. En over de tocht in een kleine boot op zee met mensen waarvan er niet één kan zwemmen omdat dat niet nodig is in hun land.

Als je die verhalen hoort, wordt je nederig en dan krijgen die woorden: hij zal ons altijd redden, een andere betekenis. Ze zijn gered, ook al zijn er ook vaders en moeders verdronken, en kinderen verzwolgen door het genadeloze water.

Van moslim tot het christelijk geloof gekomen, hebben de Iraniërs een huisgemeente gevormd, maar ook van hun gemeente zijn er mensen vermoord dus het doodsgevaar was zeer nabij.

Maar niet alleen daar maar ook hier in Europa wordt het leven minder zorgeloos. Je moet je overgeven aan de redding van de Eeuwige en Barmhartige. De angst voor het lijden delen we met de Christus, de gezalfde die de goddelijke opdracht heeft om mens te zijn en zijn medemensen nu nog steeds de liefde te leren.

Om mensen te leren liefhebben: zichzelf en hun naaste.

En daar hebben we dagwerk aan, leren liefhebben, de liefde leren, want ik las deze week een uitspraak van Bernard Lievegoed las, die zegt “het kwade komt vanzelf, maar voor het goede moet je moeite doen.”

Dat betekent dat we de tegenstroom van de liefde tegen de haat die in de wereld is met al onze macht en al onze kracht op gang moeten houden. Laat dat goed tot je doordringen. Houdt het bij je: voor het goed moet je moeite doen.

 

Als het dan over geloven gaat, dan hebben we een sterke en grote bron.

We kennen het gezegde “nood leert bidden”  Als je de nood aan den lijve ervaart in tijden van groot verlies en rouw en nu in deze tijd waarin de wereld in brand lijkt te staan door een helse ideologie, dan is er het gebed dat rust geeft.

Dan is de enige overgave die nog denkbaar is die overgave aan de God die liefde heet.

In gebed of in meditatie kan je soms ervaren dat diegene die je zo mist, er toch nog is.

In je hart, in je herinneringen, in jezelf omdat je op hem of haar lijkt, in de gewoonten die je samen hebt ontwikkeld, in het leven wat je samen hebt geleefd, in de liefde die je mag doorgeven aan je naasten, aan je kinderen en kleinkinderen. Na een week als deze is de liefde tastbaar geworden, voelbaar. We hebben het beleefd en meegemaakt. En dus kunnen we het lied dat het koor straks gaat zingen in onze harten voelen.

De trilling van het woord liefde, amor is het mooiste wat er bestaat en laten we daarnaar reiken.

Moge het zo zijn.

 

 

Het koor zingt Ubi Caritas van Ola Gjeilo 

Ubi Caritas, Waar liefde is, daar is God.
De liefde van Christus heeft ons verenigd.
Laat ons juichen en blij zijn in Hem.
Laat ons de levende God vrezen
en met een oprecht hart liefhebben.

Gebeden

 

Stilte voor gebed en herinnering

 

Voorbeden

Barmhartige, geef ons verlichting van ons verdriet, troost ons in de dagen dat het zwaar en moeilijk is.

Dat het gemis te groot is om ermee te leven.

Geef ons de liefdevolle kring van familie en vrienden om ons heen om samen te zijn, om samen te dragen.

En als dat niet kan, wellicht is er dan iemand die ons toch steunt en troost zodat het leven toch weer de moeite waard wordt ook al dragen we een zere plek in ons hart.

Eeuwige,

Zorg voor de vluchtelingen die bij ons verbleven en die nu in Langendijk weer een nieuwe start hebben moeten maken. Zorg voor hen en red hen uit de nood, de eenzaamheid in een land waar ze de taal nog niet van spreken.

Laat uw mensen hen helpen om hier te aarden, te nestelen, weer een leven op te bouwen voor zolang als dat nodig is.

 

Ene met de vele namen,

Geef hen die moslim zijn in Nederland de kracht om door te leven en in de overgave van de liefde te blijven.

Een hele geloofsgroep is verdacht vanwege de wandaden van hen die alleen haat en verderf zaaien in naam van de profeet.

Geef hen de ruimte en de kracht om de liefde te tonen en zich te verzetten tegen de wanhoop.

 

 

Dankgebed

Onnoembare,

Wij danken u voor de liefde aan ons gegeven door hen van wie wij afscheid hebben moeten nemen.

Wij danken voor hun aanwezigheid in ons leven, voor de kracht die wij mochten ontvangen, het zelfbewustzijn, de mooie jaren samen, de herinneringen aan goede tijden vroeger en onlangs.

 

Wij danken voor de mooie ontmoetingen hier in onze kerk tussen mensen van verschillende werelden.

Hier heeft de bijbel geklonken in het perzisch en in het Tigrinya, de taal van de Eritreërs en de gebeden en gezangen in Nederlands, Engels en in hun eigen talen.

Tedere, geef ons de moed om verder te gaan in het leven, sta ons bij en bewaar ons.

 

 

Onze Vader

 

Mededelingen en Inzameling van de gaven voor Stichting Leergeld.

Het koor zingt Notre Père van Duruflé

 

Zingen Slotlied 913: 1, 2, 3 en 4

 

Wegzending en gezongen zegen (staande)

U bent vóór mij
waarheen ik ga
in mijn toekomst

U bent achter mij
vanwaar ik kom
in mijn verleden

U bent bij mij
waar ik nu ben
in het heden

Barmhartige, wees voor ons
en leidt ons

wees onder ons
en draag ons

wees boven ons
en zegen ons

 

Amen gezongen

  

Het koor zingt Cantate Domino van Pitoni

 

 Volgende week ben je van harte welkom op 28 november om 19.00 u bij de Oecumenische Adventsviering in de Protestantse Kerk van Westwoud over de 7e Scheppingsdag met als thema ‘Welkom in de Wereld’

We zullen dan ook Rinke Bakker, zoon van Margriet Bakker-Struik en van Sander Bakker dopen. Voorganger Ds.Marina.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *