Rotonde 03 december 2015

kop-rotonde

Vieringen
04 dec. 19.00 uur Hoogkarspel,
Meditatievesper, pastor Cor
van der Spek
06 dec. 10.00 uur Westwoud,
pastor Piet Meijer
13 dec. 10.00 uur Hoogkarspel, dhr Siep
Rienstra
20 dec. 16.30 uur Hoogkarspel,
Kerstzangviering, m.m.v. de
Kerkenraad en het
Gelegenheidskoor
Meditatievesper
Vrijdagavond 4 december om 19.00 uur is er een
meditatievesper in de PKN Kerk van Hoogkarspel.
De vesper wordt geleid door pastor Cor van der Spek.
Het thema is ‘Moed tot Waarheid’.
Zondag 6 december
Zondagmorgen 6 december om 10.00 uur gaat pastor
Piet Meijer voor in de viering in Westwoud.
Vluchtelingen in de kerk (Column ds Marina Slot)
Ik moest het even laten bezinken voor mijzelf, wat we
hebben meegemaakt. In Hoogkarspel hebben we
vluchtelingen een week te gast gehad in onze kerk. In
één dag kregen we steun van de Protestantse en
Rooms-Katholieke kerkbesturen voor dit project en was
er een groep vrijwilligers beschikbaar. Op 12 november
j.l. hebben we een eerste ontmoeting met 30 vluchtelingen
in onze kerk. We heten ze welkom bij de deur,
vragen naar hun naam..
Grote mensen en kleine mensen, mensen met harde en
gesloten gezichten, gewapend door het overleven, en
mensen met het verdriet in hun ogen.
Kinderen die dicht zijn, naar binnen zijn gegaan en
kinderen die helemaal uit hun dak gaan van wat er nu
weer gaat gebeuren. Ze zitten in de stand van ‘kom
maar!’
We schenken eerst thee en koffie en limonade met wat
lekkers erbij en dan vragen we aan hen wat ze willen??
Want wij kunnen wel van alles bedenken, maar waar
ligt hun behoefte? Dat komt er wel snel uit: taallessen,
momenten voor stilte en gebed, ja, samen eten is ook
fijn en dan kunnen ze zich vinden in een paar
muziekmiddagen.
Het programma is klaar en nu de uitwerking. Maar ook
dat gaat soepel, de mail blijkt een goed communicatiemiddel.
Onze mensen staan klaar, elke ochtend en middag dat
de kerk beschikbaar is, worden er taallessen gehouden,
elke ochtend als de meesten er zijn is er een
Prayermoment (gebedsmoment), door een van onze
voorgangers.
Er is een Eritrese bijbel dankzij Vluchtelingenwerk en
de oudste jongen leest voor, de Iraanse voorganger van
de christelijke huisgemeente bidt en leest uit hun
Nieuwe Testament wat ze bij zich hebben. Ze zingen met
elkaar voor ons en wij zingen voor hen. Taal blijkt
geen barrière, met handen en voeten en ogen en oren
ontmoeten we elkaar.
Er is op woensdag een muziekmiddag en dan zijn
mensen al wat los gekomen, het spelletje zakdoekje
leggen, maakt ze blij en vrolijk. Wat kleine dingen al
niet met een mens kunnen doen!
De maaltijd op donderdag 19 november, een week na
onze eerste ontmoeting, is een hoogtepunt en een
afscheid tegelijk. De mensen weten dat ze naar
Langedijk gaan, weer in een sporthal.
Allerlei mensen komen nu mee, de vertegenwoordiger
van het COA eet mee en beantwoordt vragen en de
kledingbank verhuist ook naar de kerk.
Wat het met mij heeft gedaan, is dat de liefde vloeibaar
en tastbaar wordt in zo’n week. Kerkmensen zijn heel
goed in praten over de liefde en in het doen dus ook.
Er was geen onderscheid in of je nu christen was of
moslim, iedereen was welkom.
De persoonlijke gesprekken met mensen hebben mij
diep geraakt. Ik moest denken aan de zin die er staat in
het Evangelie nadat Maria de engel op bezoek heeft gehad
die haar vertelt dat zij de Zoon van God zal baren.
“Maria bewaarde al deze woorden in haar hart”.
Dat doe je met datgene wat kostbaar is, wat teer is, al
die woorden, blikken, dankbaarheid, blijdschap en
verdriet bewaar ik in mijn hart en ik ben niet de enige.
Ik weet dat andere vrijwilligers er net zo in staan.
En ook de zin, die een van de vluchtelingen uitsprak bij
onze Friendslunch, ze zei: jullie hebben ons iets goeds
gegeven wat over onze sadness ( verdriet) is heen
gelegd. That’s where friends are for (Daar zijn
vrienden voor).
Tineke Hupkens en Loes Siedenburg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *