‘Overal is politie’

Column ‘Overal is politie’

Ineens zit ik de afgelopen weken weer in de omgeving van veel politiemensen. Vorige week onze jaarlijkse ontmoeting met mijn voormalige korpschef die nu in de Raad van Bestuur van het Horizoncollege komt. Uiteraard hebben we het naast onze eigen leven en ontwikkeling altijd even over de politie. Over hoe het er nu voor staat en wie we nog regelmatig zien.

Gisteren en vanmorgen heb ik in de Amsterdamse politieacademie de opening verzorgd van een professionaliseringsdag voor totaal ruim 100 begeleiders van politiestudenten. De dagen gingen over diversiteit in begeleiden, in opleiding, communicatie en ervaring. Een gek gevoel dat ik zo weer  “thuis ben”, in de taal, in de afkortingen, in de automatenkoffie en in de eigenaardigheden die elk bedrijf nu eenmaal kenmerkt.

Ik was vroeg aanwezig met de auto na de eerste dag met de trein te hebben gereisd, want zoals gezegd als je niet vroeg bent, heb je geen plek. Dat bracht mij bij een aha erlebnis : dat het altijd al zo was dat bij de politie de bezoekersplekken altijd bezet werden door collega’s.

Misschien moet je wel een beetje ondeugend zijn in een organisatie die dikwijls zoveel discipline vraagt!

Het leuke is dat het werken bij de politie mij mede gevormd heeft tot de mens die ik nu ben.

Ik nam in mijn openingswoord het voorbeeld van de opvang van vluchtelingen in onze kerken. Dit is mede zo goed en snel van start gegaan doordat ik bij de politie heb  geleerd in grootschalig optreden snel en gestructureerd te werken met draaiboeken en taakverdelingen die elke vergissing uitsluiten.

En natuurlijk ook omdat er een paar mensen altijd aanwezig waren en alle gaten opvulden.

Opnieuw bedacht ik dat het werken bij de politie op straat en achter de schermen van een politiebureau toch voor velen een roeping is, een gedrevenheid om het mooie vak uit te oefenen en mensen te helpen in allerlei omstandigheden.

Daarom doet het mij wel eens pijn  als er zo tegen de politie aangepist wordt en er moet altijd nóg meer van komen. ‘Meer blauw op straat’ kan je niet meer zeggen, want de uniformen zijn gelukkig sneller en eigentijdser geworden, maar de politie is gewoon altijd waar ze moet zijn.

Want dat is het kenmerk van politiewerk,  je merkt  niet wat er gebeurt, pas als je ze nodig hebt.

Het is vakwerk en de politiemensen worden permanent getraind om dat kennis en kunde up to date te houden.

Ik heb weer bewondering gekregen voor de mannen en de vrouwen die elke dag en ook bij nacht en ontij hun leven wagen voor onze veiligheid.

Ds.Marina                                                                                                        marinaslot@kpnmail.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *