Herinneringen

Herinneringen

Als dominee kom ik ook bij mensen die uit de kerk zijn geraakt, de een bewust door er echt uit te stappen. Dat is meestal omdat mensen in het verleden  niet begrepen, niet gezien zijn door de mensen van de kerk. De ander is er zomaar uitgeraakt…

We  hebben het dan over God, over hoe het vroeger was, waar je in geloofde, wat je dierbaar was, maar ook wat je stoorde.

We spreken over bidden tot God, en dan hoor ik: “Ik heb zo vaak gebeden, maar er veranderde niks. In de diepste donkere dagen kwam er geen hulp en bijstand.

Ik moest het allemaal toch zelf en alleen doen…..behalve de dokter die hielp me.”

Nou geloof ik zelf allang niet meer in God als een grote tovenaar in de hemel die alles doet en regelt, die zegt nu jij en dan jij als het gaat om de dood.

Ik geloof veel meer in de God die in mensen zit, die in ons allemaal aanwezig is en die meelijdt met ons als er verdriet is. Een goede God die de handen uit de mouwen steekt en hulp biedt zoals die dokter die als enige er was voor haar in donkere dagen.

En de duivel dan? Die zit ook in ons, die donkere schaduw die ons de verkeerde kant op wijst, die de haat aanwakkert, die de liefde probeert te verdrijven.

 

Ik kom dikwijls bij ouderen die ‘gemengd’ getrouwd zijn, iets wat lang niet gemakkelijk is gegaan in het verleden, want tóen was het gezegde ‘Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen’ nog echt waar.

 

Er komen mooie herinneringen aan vroeger, de constatering dat in het katholieke geloof, het vrouwelijk aspect van Maria ook tederheid en vriendelijkheid vertegenwoordigt.

En dat hoor je in een oud kindergebedje van rond 1950. Geleerd van moeder om op te zeggen voor het slapen gaan.

 

Jezus zoet, voor ik ga slapen,

Kniel ik bij mijn bedje neer.

Om U hartelijk te danken, voor uw zorgen lieve Heer.

Als ik soms eens stout geweest ben,

dan vergeef mij Jezus klein.

Want ik wil U graag beloven, morgen zal het beter zijn.

Goede Moeder in de hemel,

alle  Heiligen bidt voor mij,

Dat de lieve Hemelvader,

altijd mij genadig zij.

 

Liefdevol en zacht zoals het hoort bij een kind dat gaat, geen grote prikkels meer, maar zacht gaan slapen en datgene wegnemen wat de slaap tegenhoudt.

Die liefde dat is wat er overblijft voor ons in het geloof van nu, want dat is blijvend, al die nare dingen die mensen elkaar aandoen in de wereld, maar soms ook in de kerk daar moeten we maar vergeving voor vragen. Want zelf doe je ook wel eens iets wat niet past, wat de liefde niet bevordert.

We kunnen alleen maar iedereen die een beroep doet op de kerk in liefde helpen en bijstaan. Dan verandert wellicht het beeld dat mensen van de kerk hebben. Dan gaat de liefde zoals bedoeld in het evangelie van Jezus van Nazareth echt stromen in de wereld. Dan kunnen ook oude, goede herinneringen hun plek krijgen.

With love van Ds.Marina                                                                                   marinaslot@kpnmail.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *