Liturgie van de Viering van het Gedenken op 19 november 2017

Liturgie van de Viering van het Gedenken

 Protestantse Gemeente van Hoogkarspel-Lutjebroek

op 19 november 2017

 

 

Voorganger: Ds. Marina Slot

Ouderling: Loes Siedenburg

Diaken: Jaap Klasen

Organist: Renee Campfens

Piano: Bo de Myttenaere

 

Bo speelt ‘Opening’ van Philip Glass

 

Welkom door ouderling Loes

 

Zingen  Openingslied 909 1, 2 en 3

                                                                                                           Opening (staande)

Wij zijn blij dat we vandaag mogen vieren en mogen gedenken, we zijn bij elkaar om te troosten en getroost te worden in de naam van onze God die liefde heet en in de Naam van Jezus Messias die voor mensen zorgt en ze liefheeft,

En in de naam van de Geest die waait waarheen zij wil en die ons troost en inspireert alle dagen van ons leven. Amen

 Lied 963: 1, 2 en 3 KindertijdInleiding op de viering

Lieve mensen, wat fijn dat jullie allemaal naar onze kerk zijn gekomen om jullie dierbaren te gedenken.

Samen zijn en de naam noemen van jouw geliefde, kan troost bieden, kan verwarmen.

Familie van Lien Buisman, haar man Piet en de kinderen en kleinkinderen,

van Marie Loots, de kinderen en kleindochter

en van Antoinet van Riesen, haar man Henri en dochters.

En iedereen hier heeft wel iemand voor ogen die na dit afgelopen jaar niet meer met jou mee oploopt.

Dichtbij of wat verder weg, je hebt er allemaal weet van als iemand ziek wordt en overlijdt.

We noemen vandaag de namen van hen die zijn gestorven. We zeggen woorden over hoe het is, als je achterblijft.

Gert Loots leest een gedicht voor recht uit het hart.

En we lezen een prachtig gedicht als een stem van gene zijde, geschreven door pastor Theo Vertelman. Een gedicht om troost uit te putten.

Psalm 68 spreekt over de zorg voor weduwen, weduwnaars en wezen. Over hoe fijn dat is als dat goed gaat, goddank zegt die psalm.

 

We gaan zingen, bidden, onze geliefden in het licht zetten en we hopen dat we vandaag troost vinden voor een verdriet dat nog scherp is en zeer doet.

Om een begin te maken met het gedenken, zingt Wilma het lied ‘de Levensboom’, een lied dat zij gemaakt heeft met als inspiratie onze levensboom waarin onze geliefde overledenen op een blad geschreven staan.

 

Wilma van Ophem zingt het lied over de Levensboom                        DE LEVENSBOOM

Stil om het gemis,
nu jij ons bent ontvallen,
verzamelen wij allen
bij de Levensboom.

Pijn die voelbaar is,
nu wij jouw leven afstaan
en verder moeten gaan
met een vervlogen droom.

En als een laatste groet
klinkt hier jouw naam,
die in ons hart altijd blijft voortbestaan.
Doch in ieder mens
leeft de stille wens,
dat wij elders, ver van hier vandaan,
samen ooit weer verdergaan.

In een enk’le zin,
uit dankbaarheid geschreven,
vertolken we jouw leven
bij de Levensboom.

Woorden die wij in
herinnering bewaren,
nu jij voorgoed bent weggevaren
met de stroom.

En als een laatste groet,
klinkt hier jouw naam,
die in ons hart altijd blijft voortbestaan.
Doch, in ieder mens
leeft de stille wens,
dat wij elders, ver van hier vandaan,
samen ooit weer verdergaan.

Eens, wanneer ik meega met de stroom,
wacht dan bij de Levensboom…  ©2017 Wilma van Ophem

Gedenken

Wij noemen de namen van hen die jaar zijn overleden:

 

Lies Buisman-Beishuizen

Geboren 20 januari 1932 in Medemblik, Overleden 31 januari 2017 te Amsterdam

 

Marie Loots-Schild

Geboren 22 oktober 1934 te Enkhuizen,  Overleden 24 april 2017 in Hoogkarspel

 

Antoinet van Riesen-Rentenaar

Geboren 30 augustus 1946 in Midwoud – 14 augustus 2017 in Hoorn

 

 

 

Ieder mag een licht aansteken voor een dierbare.

 

Bo speelt ‘Metamorfosis 2’ van Philip Glass

 

 

Viering van het woord

Lezing Gedicht “Als ik dood ben…” van Theo Vertelman

Als ik dood ben

wek me dan zachtjes

en vertel hoe het leven is.

 

Nee, wacht:

als ik dood ga

ga dan niet zelf dood

blijf leven

sluit je niet af

doe wat je moet doen

kijk rond in de wereld

en leef

werk

leer

sport

eet

drink

bemin

geniet als er te genieten valt

huil als er gehuild moet worden.

 

Blijf le ven

Als ik dood ga.

 

Als ik dood ben

roep me

wek me af en toe

zachtjes

en vertel hoe het leven is

wat je doet

wat je meemaakt

wat er gebeurt

zonder mij.

Als ik dood ben

wek me

roep me

vertel me

dat je  nog altijd leeft

want dan kan ik rustig slapen

als ik dood ben.

 

Bo speelt Moonlight Sonate van Beethoven

 

Lezing Psalm 68: 5-7 ( vrij )

Zing voor God, zing een ​lied​ voor hem.

Juich als hij komt op zijn wagen van wolken,

maak je klaar voor zijn komst.

Eeuwige is zijn naam!

6Hij woont in zijn ​heilige​ tempel.

Hij helpt ​weduwen, weduwnaars

en hij beschermt ​kinderen​ zonder vader en moeder.

God geeft aan eenzame mensen een thuis.

Aan gevangenen geeft hij de vrijheid,

hij maakt hen gelukkig.

 

Overweging

Gisteren stond ik bij het grote kruispunt van de provinciale weg bij het Keern in Hoorn voor het verkeerslicht te wachten, toen ik opeens een oude man zag vallen met zijn fiets.

Ik zette mijn auto gauw op het gras bij het fietspad en hielp hem overeind. Hij had een flinke wond aan zijn duim en schrammen op beide handen.

De fiets was zwaar en scheef beladen en er zaten heel veel zaterdagse boodschappen op en aan.              “Ik ben omver geblazen door de wind” zei hij. “Maar wat lief dat u mij helpt.”

Ik zei: ik haal even pleisters uit mijn auto, maar hij bleek die zelf bij zich te hebben in zijn binnenzak tussen de bladen van zijn paspoort en nog meer waardepapieren die erbij zaten.

Ik schatte hem in als iemand die alleen woonde of met een vrouw die niet veel kan. Want die tassen zaten wel erg vol.

Toen hij verbonden was, zei hij: mag ik u een kusje geven? Ik zei: natuurlijk en ik geef er u ook een.

Een bijzonder gesprekje: zomaar op het kruispunt kwamen wij elkaar tegen.

Dat kusje is eigenlijk hetzelfde als de inhoud van de psalm. De dichter is helemaal wauws van God, hij wil zingen, juichen en hij vertelt over hoe God weduwen, weduwnaars en kinderen zonder vader en moeder helpt en beschermt. Hoe de Barmhartige eenzamen een thuis geeft en gevangenen de vrijheid.

Ook God is om te zoenen en zooo betrouwbaar.

 

In de Bijbel staan wel 56 stukken over de zorg voor mensen die hun partner hebben verloren en voor kinderen die hun ouders kwijt zijn. Het is één van de belangrijkste opdrachten na de zorg voor armen en behoeftigen.

Daarmee geeft God ons de aanwijzing om heel zorgvuldig om te gaan met mensen die verlies hebben geleden. Mensen die afhankelijk zijn van de goedwillende aandacht en liefde van anderen.

En zeker in een tijd als deze die jullie allemaal kennen, is het van groot belang dat er mensen om je heen staan. Dat familie en vrienden, een kerkelijke gemeenschap, buren en mensen uit het dorp samen een kring vormen om je heen.

Het beroemde pannetje soep geeft veel meer dat het voedsel alleen, een praatje elke dag, even die aanspraak die in het stille huis zo gewenst is.

En als dat er is, kan je soms die lieve buur, die goede dochter of zoon, die trouwe zus of broer, of dat lieve kleinkind van je wel zoenen.

Dat gevoel van weer even een sprankje geluk, van wat warmte en liefde, opent je hart en maakt je weer een beetje warm van binnen.

 

En van de doden die we vandaag  gedenken, weet ik zeker dat zij allen het gedicht na kunnen zeggen.

“Ga niet zelf dood, sluit je niet af, je hoort het ze zeggen.”

Lien, Marie en Antoinet, vrouwen met een groot hart en met de wens dat jullie het leven blijven leven samen, elkaar tot steun, zoals we hier ook vandaag bij elkaar zijn.

Hier in onze gemeenschap is een plek om lief te hebben, om alle gevoelens die er in je zijn, langs te laten komen. De tranen en de lach, de zorgen en de lichtheid, de verlossing uit het lijden en het verdriet om het missen. Alles mag er zijn en wij zijn er voor elkaar.

En als er zo’n boodschap komt van hen die ons verlaten hebben, mogen we ook terugpraten.

In ons leven is er een lege plek, maar het zielscontact over de dood heen, kan je voelen.

Want de liefde is sterker dan de dood, veel sterker.

Mogen we dat voelen en met die liefde in ons hart verder leven. Amen.

 

 

 

 

Bo speelt  Claire de Lune van Debussy

Gebeden

 

Stilte voor Gebed en Herinnering

 

Voorbeden

Barmhartige, geef ons verlichting van ons verdriet, troost ons in de dagen dat het zwaar en moeilijk is.

Dat het gemis te groot is om ermee te leven.

Geef ons de liefdevolle kring van familie en vrienden om ons heen om samen te zijn, om samen te dragen.

En als dat niet kan, wellicht is er dan iemand die ons toch steunt en troost zodat het leven weer de moeite waard wordt ook al dragen we een zere plek in ons hart.

 

Tedere God,

Wij bidden voor hen die ziek zijn, voor Gerda Veerman en natuurlijk voor Freek, voor Rein en voor zijn Hanneke, voor Annie Smit, die herstelt van een zware operatie, voor Antoinette van den Brink die zo’n zware weg naar herstel moet afleggen. Voor mevrouw Platje die haar maatje Iets kwijt is in de huiskamer en weer verder moet. Wij  bidden voor allen die in onze gedachten zijn en steun en hulp nodig hebben.

 

 

Dankgebed

Onnoembare,

Wij danken u voor de liefde aan ons gegeven door hen van wie wij afscheid hebben moeten nemen.

Wij danken voor hun aanwezigheid in ons leven, voor de kracht die wij mochten ontvangen, het zelfbewustzijn, de mooie jaren samen, de herinneringen aan goede tijden vroeger en onlangs.

 

Onze Vader

 

Mededelingen en Inzameling van de gaven voor diaconie voor Namaste India en onze kerk

 

Bo speelt The Seasons, October vam P. I.Tchaikovsky

 

Zingen Slotlied 886 Abba Vader

 

Wegzending en gezongen zegen (staande)

Gezegend je dagen, gezegend je nachten

Gezegend je komen, gezegend je gaan

Gezegend je hart en je hoofd, je handen en je voeten

Gezegend ben je vandaag, morgen en alle dagen van je leven

Gezegend om elkaar tot zegen te zijn.

Gezongen Amen

 

Bo speelt ons naar de koffie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *