Liturgie van de Viering op 14 januari 2018

Liturgie van de Viering

de Protestantse Gemeente Hoogkarspel-Lutjebroek

op 14 januari 2018

Thema : Loslaten

 

 

 

Voorganger: Ds. Marina Slot

Organist: Renee Campfens

Harp: Anna Manshanden

Ouderling: Loes Siedenburg

Diaken: Wilma van Ophem

 

Harpspel bij binnenkomst Waltz around with Rosie Sharon Thormalen

 

Welkom door ouderling Loes Siedenburg

 

Openingslied (staande) 793: 1, 2 en 3

 

Opening

Wij staan midden in het leven met vreugde en verdriet in ons hart,

We zijn blij dat we samen zijn in onze gemeenschap van mensen die op zoek zijn naar de weg van liefde en gerechtigheid.

Wij weten dat wij vergezeld worden door onze Barmhartige God die ons liefheeft en ons steunt en troost in donkere dagen. Amen

 

Kindertijd Echo
Vader en zoon lopen in het bos. Plotseling struikelt de jongen en omdat hij pijn voelt roept hij: ‘Ahhhh’. Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die ‘Ahhhh’ roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: ‘Wie ben jij?’ en hij krijgt als antwoord: ‘Wie ben jij?’. Hij wordt kwaad en roept: ‘Je bent een lafaard’ waarop de stem antwoordt: ‘Je bent een lafaard’

Vragend kijkt de jongen zijn vader aan. De man zegt: ‘Zoon, let op’ en roept: ‘Ik bewonder jou’. De stem antwoordt: ‘Ik bewonder jou’
Vader: ‘Jij bent prachtig’ en de stem: ‘Jij bent prachtig’ De jongen is verbaasd, maar begrijpt het nog steeds niet.

Daarop legt de vader uit: ‘De mensen noemen dit echo, maar in feite is dit het leven… Het leven geeft je altijd terug wat jij er zelf in brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid!’

 

 

Inleiding op de viering                         

Het zijn roerige weken geweest zo rond Kerst en Oud- en Nieuw, er is vreugde in het leven van mooie ontmoetingen met Kerstfeest en Oud- en Nieuwjaar en de vrije dagen met familie en vrienden en er is verdriet, we hebben binnen een maand afscheid moeten nemen van een geliefd echtpaar uit onze gemeenschap, Freek en Gerda Veerman.

En niet alleen die ingrijpende gebeurtenis heeft plaatsgevonden, maar ook Jaap Groot heeft in het nieuwe jaar afscheid moeten nemen van zijn enige broer Jan die al een tijd ziek was. En Ilona, onze kosteres van Westwoud heeft net na de kerst samen met haar zus afscheid moeten nemen van haar vader Bart Nieuwenhuijs.

Het is een tijd van denken aan, afscheid nemen, van liefhebben en loslaten.

Vandaar het thema van vandaag ‘Loslaten’ met centraal het verhaal van de bruiloft te Kana, waarin Jezus zijn moeder vraagt om hem los te laten en Maria daar best moeite mee heeft. En we lezen ook nog een prachtig gedicht van Nelson Mandela over ‘Liefhebben en loslaten’

Heerlijk dat de mooie harpmuziek van Anna daardoor heen klinkt. Dat helpt als je verdriet hebt, mooie muziek streelt je ziel.

Ik wens ons een mooi uur toe.

 

Lied 525: 1, 2, 3, 4 en 5

 

Viering van het woord

 

Gebed voor de opening van het woord

 

Soms vluchten we,
vluchten we van onze medemens en van jou, God.
Soms vergeten we het verdriet van de anderen
en vluchten we van onszelf,
vergeten we ons ware bestaan.

 

Soms zoeken we licht
en vergeten we de ander in de duisternis,
zoeken we liefde
en laten we de ander verkommeren,
zoeken we tijdsbesteding
en rennen aan onszelf voorbij.

 

Krachtige en Tedere,
vergeef ons onze kleinmoedigheid
en steun ons,
opdat we kunnen leven
met open ogen en open armen.

 

1e Lezing Johannes 2:1-12

Jezus is op een bruiloft in Kana

Twee dagen later was er een bruiloft in Kana, een plaats in Galilea. De moeder van Jezus was op het feest, en ook Jezus en zijn leerlingen waren uitgenodigd.

Toen de wijn opraakte, zei de moeder van Jezus: ‘Ze hebben geen wijn meer!’ Jezus zei tegen haar: ‘Bemoei u niet met wat ik moet doen. Het juiste moment voor mij is nog niet gekomen.’ Toen zei de moeder van Jezus tegen de dienaren op het feest: ‘Doe precies wat hij zegt.’

 

Jezus maakt van water wijn

Er stonden daar zes stenen waterbakken. In elke bak kon ongeveer 100 liter water. Met dat water konden mensen zich wassen volgens de regels van de Joodse godsdienst.

Jezus zei tegen de dienaren: ‘Vul die bakken met water.’ De dienaren vulden de bakken tot de rand.

Toen zei Jezus: ‘Haal er nu wat uit en breng dat naar de leider van het feest.’ De dienaren deden wat Jezus zei. De leider van het feest proefde van het water. Het was wijn geworden! De dienaren die het water gebracht hadden, wisten waar het vandaan kwam. Maar de leider van het feest wist dat niet. Hij riep de bruidegom en zei: ‘Iedereen geeft zijn gasten eerst de beste wijn. De minder goede wijn geeft hij daarna, als de gasten al dronken zijn. Maar jij hebt de beste wijn voor het laatst bewaard!’

Dit wonder in Kana, in Galilea, was het eerste wonder dat Jezus deed. Zo liet hij zijn hemelse macht zien. En zijn leerlingen geloofden in hem.

Daarna ging Jezus naar de stad Kafarnaüm, samen met zijn moeder, zijn broers en zijn leerlingen. Daar bleven ze een paar dagen.

 

Harpspel Sleeping Lotus  van  Joep Beving

 

2e lezing Gedicht ‘Liefhebben en loslaten’ Nelson Mandela

Loslaten betekent niet je niet meer betrokken voelen,
maar ik kan het niet voor een ander doen.

Loslaten is niet mijzelf losmaken,
maar het besef dat ik een ander niet kan besturen.

Loslaten is niet een ander wat toestaan,
maar hem laten leren door ervaren.

Loslaten is machteloos toegeven,
want het resultaat is niet van mij afhankelijk.

Loslaten is niet een ander willen veranderen of hem de schuld geven,
maar het beste van mijzelf maken.

Loslaten is niet meer zorgen voor,
maar zorg hebben om.

Loslaten betekent niet meer vasthouden,
maar steunen.

Loslaten is niet oordelen,
maar anderen de kans geven zichzelf te zijn.

Loslaten betekent niet meer alles willen regelen,
maar anderen de kans geven de werkelijkheid onder ogen te zien.

Loslaten betekent niet ontkennen,
maar aanvaarden.

Loslaten betekent niet langer willen scheiden of twisten,
maar eigen tekortkomingen zoeken en verbeteren.

Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals die komt en daar plezier in hebben.

Loslaten is niet iedereen bekritiseren en bedisselen,
maar proberen te worden waarvan ik droom.

Loslaten is niet het verleden betreuren,
maar groeien en leven naar de toekomst.

Loslaten is minder angst en meer liefhebben.

 

Overweging

Er zijn veel manieren waarop je los kunt laten in het leven.

En zeker met een opgroeiend kind weet je dat dat moet, dat het bij opvoeden, groeien en volwassen worden hoort, dat je af en toe laat gaan.

Als je het aan moeders vraagt, wat is dat voor jou loslaten? Dan komen er veel verhalen, hoe lastig het is, hoe veel het je doet, als jouw kind  zegt: ik doe het zelf, ik ga alleen, ik kan het wel, laat me maar.

Natuurlijk is er ook trots en blijdschap over zoveel moed en zelfstandigheid, maar de angst voor ongeluk en ander onheil ligt op de loer.

En wat dat betreft verschilt Maria niet van andere moeders, ze moet er nog aan wennen dat Jezus zijn eigen gang gaat, zijn plan trekt zonder haar te raadplegen.

Het decor is een grote boerenbruiloft waar ze allemaal aanwezig zijn, Maria, Jezus en zijn leerlingen. Opvallend is dat Jozef ontbreekt in de opsomming van de gasten.

Het feit dat de leerlingen bij Jezus zijn, geeft aan dat Jezus al met zijn werk begonnen is, hij is al de meester van de leerlingengroep, de rabbi van zijn discipelen.

 

Jezus is een bijzonder kind, dus moeder Maria vraagt aan hem om in te grijpen als de wijn op is.

Ze vraagt hem om een kunstje te doen, zij acht hem daar goed toe in staat. Maar hij doet niks op commando.

Hij is vlakbij huis, de afstand is 7 kilometer ver, minder dan van Hoogkarspel naar Enkhuizen, dus ze zijn op bekend terrein. Qua verhouding lijkt het ook op elkaar, Nazareth is kleiner dan Kana, de grotere nederzetting, meer het formaat van een stad.
Ook voor zijn moeder is het belangrijk dat hij goed voor de dag komt, ze zijn allemaal te gast op het feest en Maria kent veel mensen die op die bruiloft zijn.

Maar hij maakt zich los van haar, hij heeft een andere weg te gaan, dan alleen de beste en de liefste zoon van Maria te zijn.

 

Het bruiloftsmaal of de grote maaltijd is dikwijls in de bijbel het beeld voor het Koninkrijk van God. Doe je mee aan het feest van de heer.

Dus impliciet kan dit verhaal ook een verwijzing zijn naar een veel groter feest waar Jezus ons voor uitnodigt, het koninkrijk van God van liefde en genade, van recht en vrede. Een feest dat Jezus zal vervolmaken, zal vormgeven tot het echt goed is.

Later in het verhaal is er ook sprake dat dit zijn eerste wonder is, in het grieks staat semeion. Je kunt dat beter vertalen met ‘teken’

Hij geeft door dit eerste teken aan, dat er veel mogelijk is, meer mogelijk is dan je denkt!

 

We gaan terug naar het verhaal, Maria merkt op dat de wijn op is en zij vindt als elke gastvrouw dat er wat moet gebeuren.

Als wijzelf gasten hebben en het eten of de wijn is op, dan zitten we met de handen in het haar? Wat moet je? Wat kan je? Zijn er nog winkels open? Kunnen we wat lenen bij de buren?

 

En Jezus kan veel….Hij is niet voor niks door engelen opgehemeld en ook in de tempel hebben Simeon en Hanna tegen Jozef en Maria gezegd dat hij bijzondere dingen gaat doen.

Maar in dit verhaal komt echt naar voren dat je als kind je eigen weg moet gaan, dat je de opdracht die jouw leven kent, mag oppakken en dat jezelf mag leren door te ervaren, door zelf te doen, thuis, op school, in werk en in relaties.

Ik denk dat wij dat ook uit ons leven kennen, dat je je losmaakt van ouders, grotere broers of zusters en dat je met vallen en opstaan je eigen spoor trekt. Sommige mensen moeten er ver weg voor gaan om dat loslaten vorm te geven.

Loslaten om te groeien is dat, loslaten om te ervaren dat jouw weg een hele andere is dan van de andere mensen om je heen, ook al is het je naaste familie.

 

En dan is het fijn als je ouders of opvoeders jou ook durven loslaten, dat ze vertrouwen dat je – ook al struikel je een keer -wel weer omhoog komt.

 

 

En dat groeien doen we gedurende ons hele leven.

We  moeten soms ook ideeën en beelden over onszelf loslaten, beelden wat we allemaal wel kunnen of kunnen worden. Maar als het niet lukt, wordt je alleen maar verdrietig als je door blijft gaan met doen wat je eigenlijk niet kunt.

Maar ook te klein over jezelf denken, geeft ongeluk. Soms moet je de verlegenheid en bescheidenheid loslaten en  de stap zetten om even meer te doen dan dat je dacht dat je kunt.

 

In de leeftijd die de meesten van ons bereikt hebben, moeten we loslaten dat we fysiek alles nog kunnen, we moeten onze gezondheid en daarmee ook onze onafhankelijkheid loslaten.

We mogen aannemen dat we in een andere levensfase zijn beland en dat daarbij ook hulp en steun mogelijk is.

 

Loslaten door de dood is een hele heftige, het is zo definitief.

Je kan niet meer even iets vragen, even wat zeggen tegen de ander.

Zeker als mensen van je eigen generatie of jonger gaan,  dan komt de dood en onze eigen sterfelijkheid heel dichtbij.

Maar ook het loslaten van ouders, hoe oud ze ook geworden zijn. Dat doet pijn, het voelt als verscheurd, ook al weten we met ons verstand dat ze gespaard zijn voor groter langer lijden En natuurlijk kan je daar ook dankbaar voor zijn.

Loslaten wordt door Nelson Mandela sterk verbonden met liefhebben en dat is bijzonder.

Loslaten is een vorm van liefhebben, een hele belangrijke vorm van liefhebben, want je zet daarmee de ander in positie, in zijn of haar kracht.

En op heel veel momenten in het leven is dat van toepassing, want zeker met ouders die langzaam gaan dementeren, met vrienden die de weg kwijt zijn, met je partner die vreemde dingen gaat zeggen. Wat doe je dan?

Je hebt niet alles onder controle, je moet kijken wat je zelf aan kunt en ook loslaten en liefdevolle hulptroepen inschakelen.

Of een plek zoeken waar diegene die je lief hebt, een nieuw thuis vindt.

Als we naar ons leven kijken, dan is het op zoveel momenten van toepassing, dat je los moet laten in liefde.

Gisteren zat er een jongetje van bijna 1 jaar tegenover mij in de trein met zijn moeder. Binnen de veilige boog van haar armen kon hij klimmen en klauteren, uit het raampje kijken en naar de wereld om hem heen. En we hadden het erover, dat hij volgend jaar door de trein rent en dan zijn er weer andere dingen te ontdekken en gevaren te bedwingen.

 

Het kind, de zieke, de kwetsbare oudere, de jongvolwassene, in welke fase van het leven we ook zijn, we hebben allemaal behoefte aan steun en de mogelijkheid om onszelf te zijn.

We willen niet tegengehouden  worden, we houden niet van oordeel, van bedisselarij, of dat dingen geregeld worden waar je niet om hebt gevraagd.

We willen worden waar we van dromen, wij, jong en oud, willen groeien en leven naar de toekomst.

En daar is liefde voor nodig en de angst kunnen we missen als kiespijn. De echo van liefde mag weerklinken, de echo van angst en boosheid daar komt kramp en benauwdheid van.

Moge ons leven zich bewegen tussen die twee klanken van liefhebben en loslaten.

Moge dat zo zijn.

 

Harpspel  I Giorni Ludovico Einaudi

 

Geloofsbelijdenis

God, in de leegte zocht ik je

en heb ik je niet gevonden.

In de drukte heb ik je gezocht

en ook daar was je niet.

Toen keek ik in mijzelf,

daar zat je al te wachten

en alles was in jou

dus alles was in mij.

Je bent er!

Dat geloof ik.

 

Afkondiging van het overlijden van Freek Veerman

Op 6 januari j.l. is na een lang en gelukkig leven met Gerda, zijn kinderen en kleinkinderen overleden onze geliefde Freek Veerman.

Hij werd geboren in Westwoud op 23 februari 1926 als zoon van een timmerman, groeide daar op met broers Piet en Kees en werd verliefd op Gerda Smit.

In 1947 werd hij voor dienst opgeroepen en voor 3 jaar naar Indië gestuurd. Dat heeft veel impact gehad op zijn leven.

Afgelopen woensdag hebben heel velen afscheid genomen van Freek en de kinderen en kleinkinderen in onze kerk gecondoleerd.

En vrijdag was er een vrolijke en verdrietig afscheid in de aula van het crematorium in Hoorn.

Indrukwekkend was de kleine erehaag van veteranen bij aankomst en naast de kist van Freek. Hij werd met militaire eer begeleid door oude veteranen, zijn maten van toen.

Freek had zelf de vrolijke muziek uitgezocht en zo wandelden we met de verhalen, de muziek en de prachtige foto’s door zijn leven als Indiëganger, als vader, opa en echte familie man, als timmerman en ondernemer, als toneelspeler en verzorger van decor en requisieten en als lid van onze gemeenschap. Allen spraken met liefde over Freek en natuurlijk Gerda, want ze waren als stel onafscheidelijk van elkaar. Moge de Eeuwige en Barmhartige God hem opnemen in zijn armen en wij hopen en bidden dat ze …..nu weer samen …….zijn.

 

Che faro senza Euridice   

De instrumentale versie van de aria die gaat over intens verlies van je liefste. Wat moet ik zonder Euridice?

En dat past wel erg bij Freek die zonder Gerda niet meer verder wilde…..

 

 

Harpspel Che farò senza Euridice – Christoph W. Gluck

 

Viering van het delen

 

Stil gebed

 

Voorbeden

Lieve en Barmhartige God,

We bidden voor hen in ons midden die voorgoed hebben moeten loslaten, voor de kinderen en kleinkinderen van Freek en Gerda Veerman, voor Jaap en Truus Groot, voor Ilona en haar zus, partners en kinderen en allen wier namen in ons hart opkomen.

Wij bidden voor hen die ziek zijn, voor Annie Smit die een longontsteking heeft opgelopen en haar dochter Henny die haar altijd door dik en dun steunt.

Wij bidden voor Rein en Hanneke, die zo’n lange weg hebben te gaan samen door ziekenhuisbehandelingen, pijn en vermoeidheid en weer opstaan. Wij bewonderen Rein om zijn moed en doorzettingsvermogen. En zijn blij dat hij goed nieuws heeft, de waarden zakken en hij hoeft niet nog een tweede zwaardere chemokuur te verdragen.

Wij bidden voor Simon en Jannie,

voor Jetze en Irma die woensdag weer de verre reis naar Indonesië gaan maken,

en voor hen die ons gebed nodig hebben.

Wij bidden voor onszelf dat we mogen leren loslaten en liefhebben, want dat is een hele kunst, waar je een heel leven over doet om dat te leren.

 

Liefdevolle God,

Wees met de wereld, met haar ontdekkingen en haar ontwikkeling, met de toekomst van jonge mensen en ouderen, geef ons een open oog voor wat nieuw, mooi en goed is.

Dat we de hang naar alleen het oude en vertrouwde los durven laten. Dat we met nieuw elan naar onze wereld kijken en niet alleen met angst en beven de toekomst tegemoet zien.

Geef ons een open oor, voor de noden van onze medemens, voor het zoeken van de jongeren in onze omgeving.

Geef ons aandacht en warmte naar onze omgeving en laten we de negatieve stroom van het leven loslaten en de positieve, vrolijke kant vastpakken en omarmen.

 

Dankgebed

Dank voor de mooie mensen die we hebben gekend, dank voor de gidsen op ons pad, voor de liefde die we van hen ontvangen hebben en voor de veelheid aan indrukken die het leven ons geeft.

Dank voor overvloed en rijkdom aan liefde en genegenheid, dank voor het spel, de creativiteit en de vreugde die daarmee vrij komt.

Dank Onnoembare voor ons leven…

 

Onze Vader  Het Rijk der hemelen      Liselore Gerritsen

Onze Vader die in de hemel zijt,

geef mij een plek op aarde waarvan de naam mij heilig is,

een koninkrijk dat mijn huis is,

een plek die mijn spelend kind ruimte wil geven, waar dan ook. Geef mij een plek waar het koren groeit voor mijn brood,

waar de wind in de bomen en het vuur in huis,

vergeving van alle schuld is,

zoals ook ik vergiffenis ben voor dat stukje aarde

dat zonder mij braak zou liggen,

een plek die mij niet in verzoeking leidt,

die mij verlost van angst.

 

Mededelingen en inzameling gaven voor diaconie : Vluchtelingenwerk Drechterland en kerk

Tijdens de collecte speelt Anna Händels Harp Concerto

 

Slotlied 791: 1, 2, 3, 4, 5 en 6

 

 

 

Zegen voor jou

Zegen ons met liefde, zegen ons met trouw,

Zegen ons met blijdschap en vreugde in het nieuwe jaar, dat wij elke dag mogen beseffen dat ons leven weer nieuw kan worden.

Zegen ons met een open oog en een warm hart voor onze naaste en inspireer ons met uw Geest om af en toe boven ons zelf uit stijgen in liefde  en vrede.

 

met gezongen Amen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *