Pinksteren

Zondag is het Pinksteren. Voor deze zondag heb ik weer een meditatiefilmpje gemaakt. Hieronder kunt u het filmpje bekijken:

Het begint deze keer in de Purmerkerk met het aansteken van de kaarsen. Ik lees het pinksterverhaal in de woorden van Nico ter Linden. Daarna een paar woorden over Pinksteren en hoe dat verhaal ook in onze tijd nog inspirerend kan zijn! Het Pinksterfeest is namelijk ook het feest van de eenheid. De éne taal waarin alle mensen elkaar kunnen verstaan. Die éne God die zijn Geest op alle mensen uitstort. Dat maakt het ons mogelijk om in alle verdeeldheid, in alle fragmenten iets van die Goddelijke eenheid te ervaren. Want in het verhaal van Pinksteren gaat het over echte communicatie. Pinksteren is het tegenovergestelde van Babel. Niet omdat iedereen nu weer één taal gaat spreken, maar juist omdat ieder zijn eigen taal spreekt en toch begrijpen mensen elkaar. Pinksteren wil zeggen eenheid in verscheidenheid. En dat is ook voor ons nu actueel juist als we zoeken naar een beetje eenheid in alle verscheidenheid. Ik wens u allen alle goeds en veel inspiratie!

Ds. Henri Frölich

Afbeelding met gebouw, venster, blauw, tafel

Automatisch gegenereerde beschrijving

‘Ik wil het water naar de zee zijn’ – tekst van het Pinksterlied van Stef Bos voor de Pinksterviering van 2019

ik wil het water naar de zee zijn
de zoden aan de dijk
het gevecht tegen de bierkaai
alles wat onhaalbaar lijkt

ik wil de rots zijn in de branding
met de verbeelding aan de macht
wil de stilte die vanzelf spreekt zijn
en het daglicht in de nacht

ik wil een land zijn zonder grenzen
waar de ruimte nog bestaat
ik wil traag zijn als de waarheid
die de leugen achterhaalt

ik wil de moed zijn van de wanhoop
het stilstaan van de tijd
ik wil een sprong zijn in het duister
en de laatste strohalm zijn

ik wil de taal zijn van een dichter
die zichzelf geen dichter noemt
het zout zijn van de aarde
en de kus die ons verzoent

ik wil een land zijn zonder woorden
gedragen door de wind
ik wil de wereld weer leren zien
door de ogen van een kind

en met de schoonheid van de onmacht
lopen langs een eindeloze weg
met open ogen dromen
weerloos en toch sterk

ik wil het water naar de zee zijn
de zoden aan de dijk
het gevecht tegen de bierkaai
alles wat onhaalbaar lijkt

2 Comments

Geef een reactie